CHAPTER


DOI :10.26650/B/SS19.2024.012.005   IUP :10.26650/B/SS19.2024.012.005    Full Text (PDF)

Agricultural Methods From the Establishment of the Republic to the Present

Süheyla Balcı Akova

The agricultural sector is essential in the Turkish economy since it serves the nutritional needs of the people, supplies raw materials to various businesses, and plays a vital role in exports, either directly or indirectly. Agricultural activities are carried out in many ways in our nation and across the world, depending on both physical and human variables. Although agricultural methods can be classified as “Intensive Agricultural Method” or “Extensive Agricultural Method,” they can be divided into two categories. Another category is “Dry Agriculture” and “Irrigated Agriculture” approaches, however this categorization also substantially overlaps with “Intensive Agriculture” and “Extensive Agriculture”. Following these fundamental classifications, agricultural methods can be subdivided into sub-headings, or secondary ways. It is possible to discuss numerous ways such as organic farming, good farming, soilless farming, or smart farming methods. Of course, the use of these numerous agricultural approaches, as well as their true effectiveness, are dependent on the development and execution of the appropriate policies. Agriculture exhibits the greatest disparities in production methods between established and developing nations; production techniques and processes vary as the economy grows, with agriculture providing the most prominent examples. Since the formation of our Republic, agricultural activities in our nation have seen tremendous changes. Agricultural practices have diversified and grown their relevance, influence, and share in response to economic, technical, scientific, cultural, and social advances. In today’s world, when food safety is critical, numerous agricultural technologies are vying for a position in our country and increasing their share.


DOI :10.26650/B/SS19.2024.012.005   IUP :10.26650/B/SS19.2024.012.005    Full Text (PDF)

Cumhuri̇yeti̇n Kuruluşundan Günümüze Tarımsal Yöntemler

Süheyla Balcı Akova

Toplumun besin ihtiyacını karşılayan, geniş istihdam yaratan, birçok sanayi koluna hammadde sağlayan, dolaylı ve dolaysız olarak ihracatta önemli yer tutan tarım sektörü, Türkiye ekonomisinde önemli bir yere sahiptir. Dünya genelinde olduğu gibi ülkemizde de gerek fiziki gerekse beşeri faktörlere bağlı olarak tarımsal faaliyetler farklı yöntemlerle yapılmaktadır. Tarım yöntemlerini çeşitlendirmek mümkün olmakla birlikte temelde “Entansif Tarım Yöntemi” ve “Ekstansif Tarım Yöntemi” diye gruplamak mümkündür. Bir diğer gruplama “Kuru Tarım” ve “Sulamalı Tarım” yöntemleri olmakla birlikte ki, bu sınıflama da “Entansif Tarım” ve “ Ekstansif Tarımla” büyük ölçüde örtüşmektedir. Bu temel sınıflandırmalardan sonra tarım yöntemlerini alt başlıklara, diğer bir tanımlamayla, tali yöntemlere indirgemek mümkündür. Organik tarım, iyi tarım, topraksız tarım veya akıllı tarım yöntemleri gibi günümüzde çeşitli yöntemlerden bahsetmek mümkündür. Tabiki bu çeşitli tarımsal yöntemlerin uygulanabilmesi ve gerçek anlamda başarının elde edilmesi doğru tarım politikalarının oluşturulması ve bunların uygulanmasına bağlıdır. Gelişmiş ve gelişmemiş ülkeler arasında üretim yöntemlerindeki en büyük farklar tarımda gözlenmekte olup, ekonomi geliştikçe üretim teknik ve yöntemleri değişmekte, en çarpıcı örnekler tarım kesiminde gerçekleşmektedir. Ülkemizde de Cumhuriyetimizin kuruluşundan günümüze kadar tarımsal faaliyetlerde önemli değişimler gerçekleşmiştir. Tarımsal faaliyetlerdeki bu değişimde tarımsal yöntemler çeşitlenmiş ekonomik, teknolojik, bilimsel, kültürel ve sosyal gelişmelere bağlı olarak önem, etki ve paylarını arttırmışlardır. Gıda güvenliğinin çok önem kazandığı günümüzde ülkemizde de çeşitli tarımsal yöntemler tarım sektöründe yer almakta ve uygulanan farklı tarımsal yöntemlerin payları gün geçtikçe artmaktadır.



References

  • Akova, Balcı, S. (1994). Antalya Körfezinin kuzeyindeki Ovalarda Ziraat Hayatı. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış doktora tezi, İstanbul. google scholar
  • Akova, Balcı, S. (2011). “Yalova: Türkiye’nin potansiyel organik tarım arazisi.” EchoGeo, 16. URL: http:// echogeo.revues.org/12481 ; DOI: 10.4000/echogeo.12481 google scholar
  • Akova, Balcı, S. (2023). Tarım Coğrafyası. İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi. google scholar
  • Akova, B. S., & Tapan, İ. (2022). Sürdürülebilir Tarım Kapsamında İyi Tarım Uygulamalarının Değerlendirilmesi: Malatya İli Örneği. Coğrafya Dergisi, 44, 151-167. google scholar
  • Anonim. (Erişim 2023). Tarım ve Orman Dergisi, Hasdemir, M., 2020, Eylül-Ekim Röportaj, Konya Ereğli Ticaret Borsası, 2021, Topraksız tarım. google scholar
  • Aruoba, Ç. (1982). “Cumhuriyet’in Kuruluş Yıllarında Türkiye’nin Tarımsal Yapısı ve Tarıma Yönelik Politikalar.” Atatürk Dönemi Ekonomi Politikası ve Türkiye’nin Ekonomik Gelişimi. A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi ve Türkiye’nin Ekonomi Kurumu, Ankara. google scholar
  • Aydemir, Şevket S. (1999). İkinci Adam, C.II. İstanbul: Remzi Kitapevi. google scholar
  • Boratav, K. (1997). “İktisat Tarihi 1908-1980.” Çağdaş Türkiye IV, 1908-1980. İstanbul. google scholar
  • DİE. (1965). 1943-64, Tarım İstatistikleri Özeti. google scholar
  • DİE. (1967). 1966, Tarım İstatistikleri Özeti. google scholar
  • DİE. (1971). 1970, Tarım İstatistikleri Özeti. google scholar
  • DİE. (2001). 1980-1999, Tarım İstatistikleri Özeti. google scholar
  • DİE. (2002a). 1982-2001, Tarım İstatistikleri Özeti. google scholar
  • DİE. (2002b). 1982-2001, Tarım İstatistikleri Özeti. google scholar
  • DİE. (Başbakanlık İstatistik Genel Direktörlüğü). (1936). 1928-34, Tarım İstatistikleri. google scholar
  • DİE. (Başbakanlık İstatistik Genel Müdürlüğü). (1949). 1934-48, Tarım İstatistikleri. google scholar
  • DİE. (Başbakanlık İstatistik Umum Müdürlüğü). (1953). 1949-52, Tarım İstatistikleri. google scholar
  • Dinler, A. (1993). Bölgesel İktisat. Bursa: Ekin Kitapevi. google scholar
  • Ersun, N., & Arslan, K. (2011). Türkiye’de Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları Üretim ve Pazarlama Esasları. İstanbul Ticaret Odası Yayınları. google scholar
  • FAO. (2017). Erişim 2023. http://www.fao.org/about/en. google scholar
  • Kazgan, G. (1966). Türkiye’de Tarımsal Gelişme (1948-1962). İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayınları, İstanbul. google scholar
  • Mears, E.G. (1924). Modern Turkey. New York. Aktaran Tevfik Çavdar, Milli Mücadeleye Başlarken Sayılarla, Vaziyet ve Manzara-i Umumiye, İstanbul 1971. google scholar
  • Resmi Gazete. (2004). İyi Tarım Uyugulamaları Hakkındaki Yönetmeliğin Yasalaştırılması. Ankara. google scholar
  • Resmi Gazete. (2010). İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, 29013. Ankara. google scholar
  • T.C. Kalkınma Bakanlığı. (2014). 10. Kalkınma Planı (2014-2018) Tarım Özel İhtisas Komisyonu Tarım Arazilerinin Sürdürülebilir Kullanımı Çalışma Grubu Raporu. Ankara. google scholar
  • TARSİM. Temel tanıtım Sunumu, 2020. Erişim 2023. google scholar
  • Tekeli, İ. (2019). Cumhuriyet Dönemi Boyunca Kırsalın Geçirdiği Dönüşüm ve Kırsaldan Kopuş. Efil Journal, 2(6), 8-49. google scholar
  • Tekin, M. K. (2015). AB, ABD ve Türkiye’de Tarım Sigortacılığı Uygulamalarının Karşılaştırılması. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı AB Uzmanlık Tezi. google scholar
  • Todaro, M. (2000). Economic Development. 7. Baskı, Addison Wesley Inc., England. google scholar
  • Topçu, P. (2012). Tarım Arazilerinin Korunması Ve Etkin Kullanılmasına Yönelik Politikalar. Uzmanlık tezi, T.C. Kalkınma Bakanlığı İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü. google scholar
  • WWF. (2013). İyi Tarım Uygulamaları El Kitabı. Erişim tarihi 2023. www.wwf.org.tr. google scholar


SHARE




Istanbul University Press aims to contribute to the dissemination of ever growing scientific knowledge through publication of high quality scientific journals and books in accordance with the international publishing standards and ethics. Istanbul University Press follows an open access, non-commercial, scholarly publishing.