Research Article


DOI :10.26650/JECS2019-0091   IUP :10.26650/JECS2019-0091    Full Text (PDF)

Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’

Şükrü Mutlu Karakoç

This article aims to conceptually analyze the transformation of politics, as a state-society relationship, in Turkey from the 1990s until today. To do this conceptual analysis, firstly, a detection of the founding parameters which describe the dominant political structure of Republic of Turkey is done. For the detection of founding parameters, the settled conceptual models that have been developed previously to analyze the politics of Turkey are consulted. As the settled conceptual models, the models of Şerif Mardin’s “centerperiphery”, Metin Heper’s “transcendent state – society”, İdris Küçükömer’s “Proponents of westernization/ secularist - Proponents of easternization/Islamist” front and Emre Kongar’s “statist preeminent - traditionalist liberal” front are analyzed. Then, the changes in the structure of the post-1990 politics of Turkey is analyzed with reference to founder parameters which are detected from the settled conceptual models. The major argument of this article is that the dominant political structure of the Republic of Turkey, overall changing around political reforms after 2000, has transformed at the institutional level from the “strong state tradition - based” political structure to “total politics - based” political structure. In this context, this study explores how the strong state tradition transformed and the social groups turned into an actor in Turkish politics.

DOI :10.26650/JECS2019-0091   IUP :10.26650/JECS2019-0091    Full Text (PDF)

Türkiye’de Siyasetin Dönüşümü: ‘Güçlü Devlet Geleneği’nden ‘Total Siyaset’e

Şükrü Mutlu Karakoç

Bu makale Türkiye’de “devlet – toplum ilişkisi olarak siyaset”in 1990’lardan bugüne dönüşümünü kavramsal olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu kavramsal analiz için öncelikle Cumhuriyet Türkiye’sine hakim siyaset yapısını tanımlayan kurucu parametrelerin tespiti yapılmaktadır. Kurucu parametrelerin tespiti konusunda literatürde Türkiye siyasetini analiz etmek üzere daha önceden geliştirilmiş olan yerleşik kavramsal modellere başvurulmaktadır. Bu kapsamda yerleşik kavramsal modeller olarak Şerif Mardin’in “merkez – çevre”, Metin Heper’in “aşkın devlet – toplum”, İdris Küçükömer’in “Batıcı laik – Doğucu İslamcı” cephe ve Emre Kongar’ın “devletçi seçkinci - gelenekçi liberal” cephe modellerinin literatür analizi yapılmaktadır. Ardından, yerleşik kavramsal modellerin analiziyle tespit edilen kurucu parametrelerden hareketle Türkiye siyaset yapısında 1990 sonrası yaşanan değişim incelenmektedir. Çalışmada Cumhuriyet Türkiye’sine hakim siyaset yapısının, genel olarak 2000 sonrasında gerçekleşen siyasal reformlar etrafında değişerek, kurumsal düzeyde “güçlü devlet geleneği”ne dayalı siyaset yapısından “total siyaset”e dayalı bir siyaset yapısına dönüştüğü iddia edilmektedir. Bu bağlamda ilk olarak ekonomi alanında, yeni üretim ilişkileri, sermaye aktörlerinde çeşitlenme, sermayenin toplumsal alana yayılması etrafında dönüşümün ekonomi boyutu incelenmektedir. İkinci olarak toplumsal alanda, sivil toplum alanının genişlemesi, kimlik politikalarının yükselişi, sosyal gruplarda aktörleşme etrafında dönüşümün toplumsal boyutu ele alınmaktadır. Son olarak siyaset alanında güçlü devlet geleneğinin kurumsal olarak çözülüşü ve sosyal grupların davranış - etkileşimleriyle biçimlenen yeni siyaset yapısı ortaya konmaktadır.


EXTENDED ABSTRACT


In the Republic of Turkey, politics has been generally regarded as a state or political power practice based upon the heroic deeds of a single actor for a long time. Moreover, the political actors have understood politics as state-centered power politics by pushing the social and cultural factors aside. Therefore, politics in the Republican Period has actualized as a state-centered social integration, cultural consolidation and modernization process. Thus, politics has been formed as power politics resting on state/society antagonism in terms of institutional and cultural mechanisms. This antagonistic structure of politics entered into a process of transformation especially in the sphere of society and economics throughout the 1990s. In the 2000s, this political transformation acquired an institutional dimension and produced a new political power structure over the past few years.

The aim of this article is to make a conceptual analysis of the transformation of politics as state-society relations from the 1990s until the present day. In this article, the founding parameters which define the dominant structure of politics have been initially determined. To that end, the settled conceptual models developed in the literature to analyze Turkish politics have been employed. Within this scope, as settled conceptual models, Şerif Mardin’s “center-periphery”, Metin Heper’s “transcendental state- society”, İdris Küçükömer’s westernist secularist- Easternist Islamist”, Emre Kongar’s “statist elitist- traditionalist liberal” models have been evaluated. Subsequently, the article focuses on the transformation in Turkish politics after the 1990s on the basis of the founding parameters determined through the analysis of the settled conceptual models which have been mentioned above. In the analysis of the socio-political transformation, this study, using the pluralist group approach, discusses how the social groups in Turkey have become political actors depending on political source accumulation and how this process reflects on the general structure of Turkish politics. 

The article argues that the dominant political structure in Turkey has deeply changed by political reforms institutionally from “strong state tradition” into “total politics” in the 2000s. “Strong state tradition” denotes the establishment of state apparatus around the dominance of the bureaucracy as entity distinct and autonomous from the social groups and society as a whole. Moreover, “strong state tradition refers to the dominance of the state center in the spheres of society, politics and economics; the weak position of social groups in the institutional design and decision-making processes and dualist power structure based on state/society antagonism. This study examines the economic, social and political transformation from the 1990s to the 2010s and analyses the “disintegration of strong state tradition” and the “relative actorness process of social groups”. In this sense, first of all, the article concentrates on the economic dimension of the transformation around the new relations of production, diversification of actors of capital and the distribution of capital to the different segments of society. Secondly, this study deals with the social dimension of the transformation with reference to the expansion of civil society, the rise of identity politics and the developing actorness of the social groups. Lastly, it presents the institutional disintegration of strong state tradition and the formation of new structure of politics by behavior and interaction of social groups. The new structure of politics refers to multi-layered power relations and politics in which cultural identity based social groups play an important role, how the relations between society and politics become transitive and the dependence of bureaucracy on civil politics. 

The article offers the concept of “total politics” as an alternative conceptual model to explain the newly shaped political life in Turkey. Total politics offers an analysis framework which is plural, multi-actored, civil, cultural identity and group based. It argues that the politics in Turkey has been formed around intra-group and inter-group power relations in the society actualized on the levels civil society and political and power spheres within the scope of total politics. In this sense, it has been indicated that politics has been produced on the basis of multi-layered, multi-actored parameters and the “multi-variable alliances” among the actors. Therefore, this study underlines the spheres of state and power relations as the place of both reflection and reproduction of power relations among different social groups within the framework of total politics analysis.


PDF View

References

  • Açıkel, F. (2006). Entegratif toplum ve muarızları: ‘merkez-çevre’ paradigması üzerine eleştirel notlar. Toplum ve Bilim, (105), 30–69. google scholar
  • Alkan, H. (1998a). Türkiye’de baskı grupları: siyaset ve işadamı örgütlenmeleri (Odalar – TÜSİAD – MÜSİAD). (Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Alkan, H. (1998b). Türkiye’de işadamı örgütleri ve devlet. Birikim, (114), 43–62. google scholar
  • Altan, M. (1992). İkinci cumhuriyet nedir ne değildir?. Türkiye Günlüğü, (20), 10–14. google scholar
  • Argın, Ş. (2008). Bir sosyalist düşünce platformu: Birikim. M. Gültekingil (Ed.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: Sol kitabı içinde (s. 967 – 988). Cilt 8. 2. Baskı. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Ayata, A. (1997). The emergence of identity politics in Turkey. New Perspectives on Turkey, (17), 59–73. google scholar
  • Badie, B., & Birnbaum, P. (1983). The sociology of the state. (A. Goldhammer, Trans.). Chicago: University of Chicago Press, google scholar
  • Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü. Yeni vakıfların yıl bazında dağılımı (1980-2017)”. https://www.vgm.gov. tr/Documents/YEN%C4%B0%20VAKIFLARIN%20YIL%20BAZINDA%20DA%C4%9EILIMI%20(198028072017).pdf (Erişim tarihi: 7 Haziran 2018). google scholar
  • Bayramoğlu, A. (2001). Türkiye’de İslami hareket: Sosyolojik bir bakış (1994-2000). İstanbul: Patika Yayıncılık. Bekaroğlu, E. A. (2017, 02 Mayıs). Popülizm: Bildiğimiz siyasetin sonu mu?. aljezeera.com.tr. http://www.aljazeera. com.tr/gorus/populizm-bildigimiz-siyasetin-sonu-mu (Erişim Tarihi: 6 Mayıs 2017). google scholar
  • Belge, M. (2011). Militarist modernleşme: Almanya, Japonya ve Türkiye. İstanbul: İletişim Yayınları, google scholar
  • Berki, R. N. (1979). State and society: An antithesis of modern political thought. In J. Hayward & R. N. Berki (Eds.), State and society in contemporary Europe (pp. 1 – 20). Oxford: Martin Robertson. google scholar
  • Berman, M. (2010). Katı olan her şey buharlaşıyor. (Ü. Altuğ, B. Peker Çev.). 13. Baskı, İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Bora, T. (2001). Türkiye’de meslek kuruluşları: ‘Kamu’, ‘sivil’ ve ‘milli’nin muğlak kesişim alanı. S. Yerasimos vd. (Ed.), Türkiye’de sivil toplum ve milliyetçilik kitabı içinde (s. 265–310). İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Bora, T. (2017). Cereyanlar: Türkiye’de siyasi ideolojiler. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Buğra, A. (1998). Class, culture, and state: An analysis of interest representation by two Turkish business associations. International Journal of Middle East Studies, 30(4), 521–539. google scholar
  • Cizre, Ü. (2001). Turkey’s Kurdish problem: Borders, identity and hegemony, In B. O’Leary vd. (Eds.), Right-sizing the State: The Politics of Moving Borders (pp. 222–252). Oxford: Oxford University Press. google scholar
  • Cizre-Sakallıoğlu, Ü. (1996). Parameters and strategies of Islam–state interaction in republican Turkey. International Journal of Middle East Studies, 28(2), 231–251. google scholar
  • Cizre-Sakallıoğlu, Ü., & Yeldan, E. (2000). Politics, society and financial liberalization: Turkey in the 1990s. Development and Change, 31(2), 481–508. google scholar
  • Çaha, Ö. (2005). Ana temalarıyla 1980 sonrası İslâmî uyanış: demokrasi çoğulculuk ve sivil toplum, Y. Aktay (Ed.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: İslamcılık, kitabı içinde (476–492), Cilt 6, 2. Baskı. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Çolak, Y. (2009). Türkiye’de laiklik ve İslamcılık arasında vatandaşlık. (E. F. Keyman ve A. İçduygu, (Der.), Küreselleşme, Avrupalılaşma ve Türkiye’de vatandaşlık kitabı içinde (B. Ulukan, Çev.), (s. 293–327). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. google scholar
  • Demir, Ö., Acar, M., & Toprak, M. (2004). Anatolian tigers or Islamic capital: Prospects and challenges. Middle Eastern Studies, 40(6), 166–188. google scholar
  • Eisenstadt, S. N. (1963). The political systems of empires. London: The Free Press of Glencoe. google scholar
  • Erdoğan, N. ve Üstüner, F. (2005). 1990’larda ‘siyaset sonrası’ söylemler ve demokrasi. M. Yılmaz (Ed.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: Liberalizm kitabı içinde (s. 658–666), Cilt 7. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Erdoğan-Tosun, G. (2012). Civil society and democratic consolidation in Turkey. In M. Aknur (Eds.), Democratic consolidation in Turkey: State, political parties, civil society, civil-military relations, socio-economic development, EU, rise of political Islam and separatist Kurdish nationalism (pp. 179–202). google scholar
  • Boca Raton, Florida: Universal Publishers. Heper, M. (1992). The strong state as a problem for the consolidation of democracy Turkey and Germany compared. Comparative Political Studies, 25(2), 169–194. google scholar
  • Heper, M. (2010). Türkiye’de devlet geleneği. 3. Basım. Ankara: Doğu Batı Yayınları. google scholar
  • İçişleri Bakanlığı Dernekler Dairesi Başkanlığı. Yıllara Göre Faal Dernek Sayısı. https://www.dernekler.gov.tr/tr/ AnasayfaLinkler/yillara-gore-faal-dernek.aspx (Erişim tarihi: 27 Temmuz 2017). google scholar
  • İnsel, A. (2003). The AKP and normalizing democracy in Turkey. The South Atlantic Quarterly, 102(2/3), 293–308. google scholar
  • Kahraman, H. B. (2008). Türk siyasetinin yapısal analizi I – kavramlar kuramlar kurumlar. İstanbul: Agora Kitaplığı. google scholar
  • Keyman, E. F., & İçduygu, A. (2003). Globalization, civil society and citizenship in Turkey: Actors, boundaries and discourses. Citizenship Studies, 7(2), 219–234. google scholar
  • Keyman, E. F., & Koyuncu, B. (2005). Globalization, alternative modernities and the political economy of Turkey. Review of International Political Economy, 12(1), 105–128. google scholar
  • Keyman, E. F. (1999). Türkiye ve radikal demokrasi. İstanbul: Bağlam Yayıncılık. google scholar
  • Keyman, E. F. (2009). Vatandaşlık ve kimliği eklemlemek: Türkiye’de Kürt sorunu. E. F. Keyman ve A. İçduygu (Der.), Küreselleşme, Avrupalılaşma ve Türkiye’de vatandaşlık kitabı içinde (B. Ulukan, Çev.), (s. 329–358). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, google scholar
  • Kirişci, K. (1998). Minority / majority discourse: the case of the Kurds in Turkey. In D. C. Gladney (Eds.), Making majorities: Constituting the nation in Japan, Korea, China, Malaysia, Fiji, Turkey and The United States (pp. 227–245). California: Stanford University Press. google scholar
  • Kongar, E. (1976). İmparatorluktan günümüze Türkiye’nin toplumsal yapısı. İstanbul: Cem Yayınevi. google scholar
  • Kongar, E. (2014). Toplumsal değişme kuramları ve Türkiye gerçeği. 18. Baskı. İstanbul: Remzi Kitabevi. google scholar
  • Küçükömer, İ. (2013). Batılılaşma ve düzenin yabancılaşması. 4. Baskı. İstanbul: Profil Yayıncılık. google scholar
  • Mahçupyan, E. (2008a). Epistemolojik konumlar, zihniyetler ve ideolojiler. E. Mahçupyan (Der.), Batı’yı anlamak: Zihniyet, değişim ve kriz kitabı içinde (s. 15–58). İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Mahçupyan, E. (2008b). Türkiye’nin modernleşme zihniyeti ve pozitivizm. E. Mahçupyan (Der.), Türkiye’yi anlamak: Zihniyet, değişim ve kriz kitabı içinde (s. 117–134). İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Mahçupyan, E. (2008c). Türkiye’de faşizmin muhtemel dayanakları üzerine. E. Mahçupyan (Der.), Türkiye’yi anlamak: Zihniyet, değişim ve kriz kitabı içinde (s. 195–216). İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Mardin, Şerif (2006), Türk siyasetini açıklayabilecek bir anahtar: Merkez-çevre ilişkileri. Ş. Mardin vd. (Der.), Türkiye’de toplum ve siyaset kitabı içinde (s. 35–78). 13. Baskı. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Marx, K. (1853, 25 Haziran). The British rule in India. New-York Herald Tribune. https://www.marxists.org/archive/ marx/works/1853/06/25.htm (Erişim Tarihi: 7 Kasım 2016). google scholar
  • Marx, K. (1978). Kapital. Cilt 3. (A. Bilgi, Çev.). Ankara: Sol Yayınları. google scholar
  • Marx, K. (2012). Grundrisse: ekonomi politiğin eleştirisi için ön çalışma. (S. Nişanyan, Çev.). 2. Baskı. İstanbul: Birikim Yayınları. google scholar
  • Marx, K. ve Engels, F. (1968). Alman ideolojisi Feuerbach. (S. Hilav, Çev.). İstanbul: Sosyal Yayınları. google scholar
  • Marx, K. ve Engels, F. (1970). Komünist manifesto, (S. Ege, Çev.). 2. Baskı. Ankara: Bilim ve Sosyalizm Yayınları. google scholar
  • Nettl, J. P. (1968). The State as a conceptual variable. World Politics, 20(4), 559–592. google scholar
  • Öniş, Z. (1992). Redemocratization and economic liberalization in Turkey: The limits of state autonomy. Studies in Comparative International Development, 27(2), 3–23. google scholar
  • Öniş, Z., & Türem, U. (2001). Business, globalization and democracy: A comparative analysis of Turkish business associations. Turkish Studies, 2(2), 94–120. google scholar
  • Öniş, Z., & Türem, U. (2002). Entrepreneurs democracy, and citizenship in Turkey. Comperative Politics, 34(4), 439–456. google scholar
  • Öniş, Z. (1997). The political economy of Islamic resurgence in Turkey: The rise of the Welfare Party in perspective. Third World Quarterly, 18(4), 743–766. google scholar
  • Özbudun, E., & Keyman, E. F. (2002). Cultural globalization in Turkey: Actors, discourses, strategies. In P. L. Berger, S. P. Huntington, (Eds.), Many globalizations: Cultural diversity in the contemporary world (pp. 296–319). Oxford: Oxford University Press. google scholar
  • Özdemir, Ş. (2006). MÜSİAD: Anadolu sermayesinin dönüşümü ve Türk. Ankara: Vadi Yayınları. google scholar
  • Özipek, B. B. (2005). Liberal düşünce topluluğu. M. Yılmaz, (Ed.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: Liberalizm kitabı içinde (s. 620–628). Cilt 7. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Pamuk, Ş. (2008). Globalization, industrialization and changing politics in Turkey. New Perspectives on Turkey, (38), 267–273. google scholar
  • Plagemann, G. (2001). Türkiye’de insan hakları örgütleri: Farklı kültürel çevreler, farklı örgütler, S. Yerasimos vd. (Ed.), Türkiye’de sivil toplum ve milliyetçilik kitabı içinde (s. 361–396). İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Savran, S. (1986). Sol liberalizm: Maddeci bir eleştiriye doğru. 11. Tez Kitap Dergisi, (2), 10–40. google scholar
  • Schüler, H. (2001). Aleviler ve sosyal demokratların ittifak arayışı: Dilsel ve dinsel olarak tanımlanmış grupların sosyal demokrat-laik ortam ve partilerdeki rolü. S. Yerasimos vd. (Ed.), Türkiye’de sivil toplum ve milliyetçilik kitabı içinde (s. 133–183). İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Seufert, G. (2001). Milliyetçi söylemlerin sivil toplum üzerindeki etkisi. S. Yerasimos vd., (Ed.), Türkiye’de Sivil Toplum ve Milliyetçilik kitabı içinde (s. 25–44) İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Shils, E. (2002). Merkez ve çevre. (Y. Z. Çelikkaya, Çev.). Türkiye Günlüğü, (70), 86–96. google scholar
  • Şimşek, S. (2004a). New social movements in Turkey Since 1980. Turkish Studies, 5(2), 111–139. Şimşek, S. (2004b). The transformation of civil society in Turkey: From quantity to quality. Turkish Studies, 5(3), 46–74. google scholar
  • Toros, E. (2007). Understanding the role of civil society as an agent for democratic consolidation: The Turkish case. Turkish Studies, 8(3), 395–415. google scholar
  • Tuğal, C. (2005). İslamcılığın dinî çoğulluk alanındaki krizi: Alevîlik açmazı hakkında bazı açılımlar. Y. Aktay (Ed.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: İslamcılık kitabı içinde (s. 493–502). Cilt 6. 2. Baskı. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Türkmen, B. (2006). Müslim youth and Islamic NGO’s. In N. Göle, L. Ammann (Eds.), Islam in public: Turkey, Iran and Europe (pp. 227–255). İstanbul: İstanbul Bilgi University Press. google scholar
  • TÜSAİD. (1995, Şubat). Optimal devlet: 21. yüzyıl için yeni bir devlet modeline doğru. İstanbul. google scholar
  • TÜSAİD. (1995, Mayıs). Türkiye için yeni bir seçim yöntemi tasarımına doğru. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1995, Eylül). Yerel yönetimler: Sorunlar ve çözümler. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1996, Nisan). Seçim sistemi tartışması ve iki turlu sistem. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1997, Ocak). Türkiye’de demokratikleşme perspektifleri. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1997, Mayıs). Siyasi partiler yasası. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1997, Haziran). Seçimler, TBMM ve hükümet sistemleri. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1997, Aralık). Hukuk devleti ve yargı. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1998, Şubat). İnsan hakları. İstanbul. TÜSİAD. (1998, Kasım). Yargılama düzeninde kalite. İstanbul. google scholar
  • TÜSİAD. (1999, Aralık). Türkiye’de demokratik standartların yükseltilmesi: Tartışmalar ve son gelişmeler. İstanbul. google scholar
  • Vorhoff, K. (1998). Academic and journalistic publications on the Alevi and Bektashi of Turkey. In T. Olsson, E. Ozdalga, C. Raudvere, (Eds.), Alevi identity: Cultural religious and social perspectives (pp. 28 – 58). Swedish Research Institute in İstanbul. google scholar
  • Vorhoff, K. (2000). Businessmen and their organizations: Between ınstrumental solidarity, cultural diversity and the state. In S. Yerasimos, G. Seufert, K. Vorhoff, (Eds.), Civil society in the grip of nationalism: Studies on political culture in contemporary Turkey (pp. 143–195). İstanbul: Orient-Institut & Institut Français D’etudes Anatoliennes. google scholar
  • Wallerstein, I. (2004). Dünya sistemleri analizi: Bir giriş. (E. Abadoğlu, N. Ersoy, Çev.). İstanbul: Aram Yayıncılık. google scholar
  • Weber, M. (2012a). Ekonomi ve toplum. Cilt -1. (L. Boyacı, Çev.). İstanbul: Yarın Yayınları. google scholar
  • Weber, M. (2012b). Ekonomi ve toplum. Cilt -2. (L. Boyacı, Çev.). İstanbul: Yarın Yayınları. google scholar
  • YA DA - Yaşama Dair Vakıf. Verilerle sivil toplum kuruluşları. Tarih Yok. http://en.yada.org.tr/pdf/ c9b3f2a6d1595bde1124f6df6e830903.pdf (Erişim Tarihi: 27 Temmuz 2017). google scholar
  • Yaşar, M. E. (2005). Dergâh’tan partiye, vakıftan şirkete bir kimliğin oluşumu ve dönüşümü İskenderpaşa cemaati. Y. Aktay( Ed.), Modern Türkiye’de siyasi düşünce: İslamcılık kitabı içinde (s. 323–340). Cilt 6. 2. Baskı. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Yavuz, M. H. (2005). Modernleşen müslümanlar: Nurcular, Nakşiler, Milli Görüş ve AK Parti. (A. Yıldız, Çev.). İstanbul: Kitap yayınevi. google scholar
  • Yavuz, M. H. (2011). Erbakan’dan Erdoğan’a laiklik, demokrasi, Kürt sorunu ve İslam. (L. Adalı, Çev.). İstanbul: Kitap Yayınevi. google scholar
  • Yayman, H. (2011). Şark meselesinden demokratik açılıma Türkiye’nin Kürt sorunu hafızası. 2. Baskı. Ankara: SETA Yayınları. google scholar
  • Yıldırım, D. (2016). 1980 sonrasında liberal sol akımın gelişimi. E. Haspolat ve D. Yıldırım (Der.), Türkiye’de yeni siyasal akımlar (1980 sonrası) kitabı içinde (s. 171–209) Ankara: Siyasal Kitabevi. google scholar
  • Yıldırım, D. ve Haspolat, E. (2016). İkinci cumhuriyetçilik: ‘Sol’ Özalizmin Türkiye tahayyülü. E. Haspolat ve D. Yıldırım (Der.), Türkiye’de yeni siyasal akımlar (1980 sonrası) kitabı içinde (s. 143–170). Ankara: Siyasal Kitabevi. google scholar
  • Yılmaz, N. (2005). Kentin Alevileri. İstanbul: Kitabevi Yayınları. google scholar
  • Resmi Gazete 3.10.2001 tarih ve 4709 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun”: 17.10.2001 tarih ve 24556 mükerrer sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 30.7.2003 tarih ve 4963 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun”: 7.8.2003 tarih ve 25192 sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 29.12.2003 tarih ve 2003/6688 sayılı Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği Yönetmeliği: 8.1.2004 tarih ve 25340 sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 7.5.2004 tarih ve 5170 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun”: 22.5.2004 tarih ve 25469 sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 31.5.2007 tarih ve 5678 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”: 16.06.2007 tarih ve 26554 sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 30.10.2007 tarih ve 873 sayılı Yüksek Seçim Kurulu Kararı: 31.10.2007 tarih ve 26686 sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 7.5.2010 tarih ve 5982 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”: 13.5.2010 tarih ve 27580 sayılı Resmî Gazete. google scholar
  • 7.5.2010 tarih ve 5982 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”: 13.5.2010 tarih ve 27580 sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 25.7.2016 tarih ve 668 sayılı “Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler İle Bazı Kurum Ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname”: 27.7.2016 tarih ve 29783 (2. Mükerrer) sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 25.7.2016 tarih ve 669 sayılı “Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Ve Milli Savunma Üniversitesi Kurulması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname”: 31.7.2016 tarih ve 29787 sayılı Resmi Gazete. google scholar
  • 21.01.2017 tarih ve 6771 sayılı “Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”: 11.02.2017 tarih ve 29976 sayılı Resmî Gazete. google scholar
  • 10.07.2018 tarih ve 1 numaralı “Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi”: 10.07.2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazete. 1 google scholar
  • 0.07.2018 tarih ve 3 numaralı “Üst Kademe Kamu Yöneticileri ile Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Atama Usûllerine Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi”: 10.07.2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazete. google scholar
  • 15.07.2018 tarih ve 4 numaralı “Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi”: 15.07.2018 tarih ve 30479 sayılı Resmî Gazete. google scholar
  • 15.07.2018 tarih ve 5 numaralı “Devlet Denetleme Kurulu Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi”: 15.07.2018 tarih ve 30479 Sayılı Resmî Gazete. google scholar
  • 15.07.2018 tarih ve 6 numaralı Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliğinin Teşkilat ve Görevleri Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi”: 15.07.2018 tarih ve 30479 sayılı Resmî Gazete. google scholar
  • 15.07.2018 tarih ve 8 numaralı “Yüksek Askeri Şûranın Kuruluş ve Görevleri Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi”: 15.07.2018 tarih ve 30479 sayılı Resmî Gazete. google scholar

Citations

Copy and paste a formatted citation or use one of the options to export in your chosen format


EXPORT



APA

Karakoç, Ş.M. (2020). Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’. Journal of Economy, Culture and Society, 0(62), 227-253. https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091


AMA

Karakoç Ş M. Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’. Journal of Economy, Culture and Society. 2020;0(62):227-253. https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091


ABNT

Karakoç, Ş.M. Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’. Journal of Economy, Culture and Society, [Publisher Location], v. 0, n. 62, p. 227-253, 2020.


Chicago: Author-Date Style

Karakoç, Şükrü Mutlu,. 2020. “Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’.” Journal of Economy, Culture and Society 0, no. 62: 227-253. https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091


Chicago: Humanities Style

Karakoç, Şükrü Mutlu,. Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’.” Journal of Economy, Culture and Society 0, no. 62 (Jun. 2021): 227-253. https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091


Harvard: Australian Style

Karakoç, ŞM 2020, 'Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’', Journal of Economy, Culture and Society, vol. 0, no. 62, pp. 227-253, viewed 25 Jun. 2021, https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091


Harvard: Author-Date Style

Karakoç, Ş.M. (2020) ‘Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’’, Journal of Economy, Culture and Society, 0(62), pp. 227-253. https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091 (25 Jun. 2021).


MLA

Karakoç, Şükrü Mutlu,. Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’.” Journal of Economy, Culture and Society, vol. 0, no. 62, 2020, pp. 227-253. [Database Container], https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091


Vancouver

Karakoç ŞM. Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’. Journal of Economy, Culture and Society [Internet]. 25 Jun. 2021 [cited 25 Jun. 2021];0(62):227-253. Available from: https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091 doi: 10.26650/JECS2019-0091


ISNAD

Karakoç, ŞükrüMutlu. Transformation of Politics in Turkey: from the ‘Strong State Tradition’ to ‘Total Politics’”. Journal of Economy, Culture and Society 0/62 (Jun. 2021): 227-253. https://doi.org/10.26650/JECS2019-0091



TIMELINE


Submitted13.11.2019
Accepted22.01.2020
Published Online25.12.2020

LICENCE


Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)

This license lets others remix, tweak, and build upon your work non-commercially, and although their new works must also acknowledge you and be non-commercial, they don’t have to license their derivative works on the same terms.


SHARE




Istanbul University Press aims to contribute to the dissemination of ever growing scientific knowledge through publication of high quality scientific journals and books in accordance with the international publishing standards and ethics. Istanbul University Press follows an open access, non-commercial, scholarly publishing.