Research Article


DOI :10.26650/mecmua.2021.79.3.1109   IUP :10.26650/mecmua.2021.79.3.1109    Full Text (PDF)

A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk

Ahmet YamanBahaddin Karakuş

One of the developments that took place in the last century of the Ottoman state, especially after the proclamation of the Tanzimat Edict, was the opening of modern law schools recognized as higher education institutions. The curriculum and books used in these schools differed substantially from the education model and mentality of classical fiqh. In courses other than fiqh methodology and Islamic inheritance law, topics were based on the theories of Western jurists, philosophers, and economists. This novel situation led to the rise of alternate legal channels than the traditional ones. In this context, Maktab-i Huquq student, Mahmud Asad Seydişehrî, published a magazine named Rawdha-i Huquq under the license he received in 1884. In addition to articles in the field of law, the journal published books on courses in the Maktab-i Huquq program. As far as we can determine, six books in different fields were published in this series. One of them, Telhis-i Hikmat-i Huquq, was a translation by Mahmud Asad of a French work on the philosophy of law. Two books, titled Hikmat-i Huquq and ‘İlm-i Tharwat, were one-to-one publications of notes taken by Mahmud Asad during lectures delivered by his much admired teacher Münif Pasha. Two more books, related to the method of jurisprudence (fiqh methodology) and faraidh (Islamic inheritance law), were his own writings, while the final book was an annotation that he had started to write on the new penal code. In this article, the identity of Mahmud Asad Seydişehrî as a jurist and statesman will be considered first, and later, the six books will be examined in outline.

DOI :10.26650/mecmua.2021.79.3.1109   IUP :10.26650/mecmua.2021.79.3.1109    Full Text (PDF)

Osmanlının Son Döneminde Bir Hukuk Mecrası: Ravza-İ Hukuk

Ahmet YamanBahaddin Karakuş

Osmanlı Devleti’nin son yüzyılında özellikle Tanzimat Fermanı’nın ilanından sonra yaşanan gelişmelerden biri de yükseköğretim kurumu hüviyetini taşıyan modern hukuk mekteplerinin açılması olmuştur. Bu mekteplerin ders programı, müfredatı ve kitapları, artık klasik fıkhın eğitim modeli ve zihniyetinden oldukça farklı bir mahiyet arz etmiştir. Fıkıh usûlü ve feraiz dışındaki derslerde, bu meyanda mesela hukuk tarihi ve felsefesi, siyaset tarihi ve felsefesi ile iktisat tarihi ve felsefesi gibi alanlarda daha ziyade Batılı hukukçu, feylosof ve iktisatçıların teorileri esas alınmıştır. Bu yeni durum ve süreçler, Osmanlı’nın daha önce “fıkıh” merkezli olan yargısal ve normatif yapısını “hukuk” merkezli bir yapıya dönüştürmeye başlamış ve gelenekselden farklı yeni yeni hukuk mecralarının zuhurunu sağlamıştır. İşte bu bağlamda Mahmud Esad Seydişehrî de henüz Mekteb-i Hukuk öğrencisi iken 1884 yılında aldığı ruhsat ile Ravza-i Hukuk adını verdiği bir dergi çıkarmıştır. Bu dergi, hukuk alanında yazılar neşretmenin yanında Mekteb-i Hukuk programındaki derslerle ilgili kitap bölümlerini de tefrika suretiyle yayımlamıştır. Tespit edebildiğimiz kadarıyla bu seride farklı alanlarda 6 (altı) kitap yayımlanmıştır. Bunların biri Mahmud Esad’ın Fransızcadan yaptığı hukuk felsefesiyle ilgili Hikmet-i Hukuk yahut Hukuk-ı Tabîiyye isimli çeviridir. Telhîs-i Hikmet-i Hukuk ve İlm-i Servet başlığını taşıyan diğer iki kitap, çok takdir ettiği hocası Münif Paşa’nın Mekteb-i Hukuk’taki takrirlerinde tuttuğu ders notlarının birebir neşri konumundadır. Hanefî fıkıh metodolojisini konu edinen Usûl-i Fıkıh ile İslam miras hukuku alanındaki Ferâidü’l-feraiz isimli eserler doğrudan kendisinin telifidir. Serinin son kitabı ise 1858 tarihli yeni ceza kanununa (Ceza Kanunname-i Hümayunu) yapmaya başladığı şerh çalışması olan Şerh-i Kanun-ı Ceza’dır. Bu makalede önce Mahmud Esad Seydişehrî’nin hukukçu ve devlet adamı kimliği tespit edilecek, ardından söz konusu altı eser ana hatlarıyla incelenecektir.


EXTENDED ABSTRACT


The last century of the Ottoman Empire was a very active and controversial period in several respects. Gaining momentum from the proclamation of the Tanzimat Edict in 1839, structural changes accelerated and embodied a growing transformation in outlook. In this period, when critical decisions were made over political, religious, and culture issues, axial shifts and ruptures reached their peak, as well as educational policies started to evolve. It was unthinkable that Ottoman fiqh and legal life would remain unaffected by these developments, and indeed, they were influenced. Legal historians agree that the Tanzimat period was an important turning point in the history of Turkish law in terms of judicial institutions, legal rules of law, and legal education.

As a matter of fact, since 1840 new laws, some of which had national character, some of which were taken from outside, entered into force. In 1847, commercial courts began to be established alongside the existing sharia courts, and in 1864, the Nizamiye courts came into effect. Conversely, both the implementation of new laws and demand for judges to preside over the new courts made it necessary to train new jurists, which, in turn, required the establishment of new law schools. As a result of this process, the Mekteb-i Hukuk-ı Şâhâne (Maktab-i Huquq; Royal Law School) was launched in 1880 under the auspices of the Ministry of Justice. Mahmud Esad Seydişehrî (Mahmud Asad Seydişehrî) was a particularly bright student of this school and later became one of the leading public officials and jurists during the last century of the Ottoman Empire. While a student, he started publishing Ravza-i Hukuk (Rawdha-i Huquq), an important law magazine or more precisely, a legal platform for researchers. Rawdha-i Huquq was published as a weekly magazine through Mahmud Asad’s efforts in 1884–1885, and a series of books was also published in this medium. In addition to articles in the field of law, the journal published books related to the courses in the Maktab-i Huquq program. As far as we can ascertain, six books were published in different fields in this series. One of them was a book on the philosophy of law translated from French by Mahmud Asad. Two books, titled Telhis-i Hikmet-i Hukuk and İlm-i Servet, are exact transcriptions of notes on lectures delivered by his professor, Münif Pasha. Two more, related to fiqh methodology and Islamic inheritance law, are Asad’s own compilation, while the last book is his annotation of the new penal code.

In this article, the identity of Mahmud Asad Seydişehrî as a jurist and statesman will be considered first, and later, the six works in question will be examined in outline.

The Rawdha-i Huquq series appears to have consisted of a total of six works. The series may be divided into three different subcategories: lecture notes by professors, translations, and original works of authorship. Although lecture notes and translated works were originally owned by others, it is understandable that Mahmud Asad wrote his name on the cover page as their author, considering the changes he made to these works and his acknowledgment of this fact at their beginning. It can be stated that he was the editor of the books in terms of organizing lecture notes and managing the publication process.

The works in the Rawdha-i Huquq series are as follows: ,

A. Hikmet-i Hukuk yahut Hukuk-ı Tabîiyye, 1301/1884, 84 pages

B. Telhîs-i Hikmet-i Hukuk, 1301/1884, 224 pages

C. Ferâidü’l-Feraiz, 1301/1884, 383 pages

D. İlm-i Servet, 1302/1885, 176 pages

E. Şerh-i Kanun-ı Ceza, 1302/1885, 84 pages

F. Usûl-i Fıkh, 1302/1885, 384 pages

This article will examine these six books by conducting content analysis and will highlight their unique aspects. Accordingly, it will be shown that theories of legal technique, legal philosophy, and political economy that had been developed in the West were followed in the modern schools that educated Ottoman jurists. Furthermore, this paper will provide insights into the high academic standard of Maktab-i Huquq.

It is also worth mentioning that the long quotations drawn from Western resources on both philosophy of law and macroeconomics, accepted and written in the aforementioned new legal platforms, have not been scrutinized at all. Apart from any critique or discussion, there is almost no reference to the centuries-long legacy of fiqh on related issues, and no parallels are drawn between the two legal systems.

This paper demonstrates that in-depth research into several aspects of the last century of the Ottoman Empire is still required, particularly in terms of legal and educational changes. 


PDF View

References

  • Akdoğan A, Türkiye’de 1919-1926 Yılları Arasında Aile Hukuku Alanındaki Kanunlaştırma Çalışmaları, (Marmara Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 1999). google scholar
  • Akgündüz SN, Tanzimat Dönemi Osmanlı Ceza Hukuku Uygulaması (Marmara Üniversitesi Yayımlanmamış Doktora Tezi, 2010). google scholar
  • Akyıldız A, “Tanzimat”, DİA (2011) 40 < https://islamansiklopedisi.org.tr/tanzimat> Erişim 15.08.2019. google scholar
  • Akyiğitzade M, Osmanlı’da Modern İktisadın İzinde 2 / İlm-i Servet veyahut İlm-i İktisat, haz. G. Albayrak, H. Genç, S. Kocakaplan (Dergâh Yayınları 2016). google scholar
  • Altıntaş E, Mahmud Esad Seydişehrî’nin Fıkıh Düşüncesi (Marmara Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi 2010). google scholar
  • Artuk İ ve Artuk C, İslâmî Sikkeler Kataloğu C I-II ( Millî Eğitim Basımevi 1974). google scholar
  • Atalay A, Mahmut Es’ad Efendi (Tekin Kitabevi 2010). google scholar
  • Avcı M, Türk Hukuk Tarihi Dersleri (Mimoza Yayıncılık 2015). google scholar
  • Aydın MA, İslâm-Osmanlı Aile Hukuku ( Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları 1985). google scholar
  • Aydın MA, “Arazi Kanunnâmesi” DİA (1991) 3 <https://islamansiklopedisi.org.tr/arazi-kanunnamesi> Erişim 15.08.2019. google scholar
  • Aydın MA, “Hukûk-ı Âile Kararnâmesi” DİA (1998) 18 <https://islamansiklopedisi.org.tr/hukuk-i-aile-kararnamesi> Erişim 28.01.2020. google scholar
  • Aydın MA, Türk Hukuk Tarihi (Hars Yayıncılık 2005). google scholar
  • Aykanat M./ Ülker İ. (edr), Tanzimat Dönemi Osmanlı Ceza Hukukuna Giriş-Mahmud Esad Seydişehrî’nin Ceza Hukuku Dersleri (On İki Levha Yayıncılık 2020). google scholar
  • Belgesay MR, “Tanzimat ve Adliye Teşkilâtı”, Tanzimat I (MEB Yayınları 1940) 213-220. google scholar
  • Bilmen ÖN, Hukuk-ı İslâmiyye ve Istılahat-ı Fıkhiyye Kamusu (Bilmen Yayınevi 1986) C I-VII. google scholar
  • Bingöl S, Tanzimat Devrinde Osmanlıda Yargı Reformu (Anadolu Üniversitesi Yayınları 2004). google scholar
  • Bozkurt N, Batı Hııkııkunun Türkiye’de Benimsenmesi (TTK Yayınları 1996). google scholar
  • Bozkurt N , “Türkiye’de Hukuk Eğitiminin Tarihçesi”, Hukuk Öğretimi Sempozyumu, 13-14 Mayıs 1993, ed. Adnan Güriz (Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları 1993) 51-70. google scholar
  • Doğan G, Münif Paşa’nin İlm-i Tedbîr-ı Memleketinin Türk İktisat Tarihindeki Yeri (Ankara Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 2013) google scholar
  • Doğan İ, “Münif Mehmed Paşa” DİA (2006) 32 <https://islamansiklopedisi.org.tr/munif-mehmed-pasa> Erişim 21.01.2020. google scholar
  • Düstûr, I. Tertip, C V (Başvekalet Matbaası 1937). google scholar
  • Ekinci EB, Tanzimat ve Sonrası Osmanlı Mahkemeleri (Arı Sanat Yayınları 2004). google scholar
  • Erdoğdu A, Mahmud Es’ad Seydişehrî, Hayatı, Eserleri ve İslâm Tarihçiliğindeki Yeri (Marmara Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi 2002) google scholar
  • Erdoğdu A, “Seydişehrî” DİA (2009) 37 <https://islamansiklopedisi.org.tr/seydisehri> Erişim: 26.01.2020. google scholar
  • Ergin O, Türkiye Maarif Tarihi I-II (Eser Kültür Yayınları 1977). google scholar
  • Erk HB, Meşhur Türk Hukukçuları (yayınevi ve tarihi yok). google scholar
  • Gedikli F, “İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ne Zaman Kuruldu?” (2011) 69 (1-2) İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası 91-104. google scholar
  • Gökcen A, Tanzimat Dönemi Osmanlı Ceza Kanunları ve Bu Kanunlardaki Ceza Müeyyideleri (Yayın evi yok 1989). google scholar
  • http://konyaninalimvehocalari.konyacami.com/mahmut-esat-efendi/ Erişim: 26.01.2020. google scholar
  • Kenanoğlu MM, “Nizâmiye Mahkemeleri” DİA (2007) 33 <https://islamansiklopedisi.org.tr/ nizamiye-mahkemeleri> Erişim 15.08.2019. google scholar
  • Koyuncu N, “Hukuk Mektebinin Doğuşu” (2012) 16 (3) Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 163-186. google scholar
  • Köse M, “Seydişehirli Mahmut Esad’ın Hayatı, Eserleri ve İlmî Kişiliği” (2003) 2 İslâm Hukuku Araştırmaları Dergisi 207-217. google scholar
  • Mardin E, Huzur Dersleri nşr. İsmet Sungurbey (İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları 1966). google scholar
  • Meclis-i Mebusan Zabıt Ceridesi: Dönem 3 [1330-1334] (Türkiye Büyük Millet Meclisi Matbaası 1991). google scholar
  • Namlı T, Tanzimat ve Sonrası Dönem Kanunlaştırmaları Karşısında İslâm Âlimlerinin Aldığı Tavır ve Bunun Neticeleri (Erciyes Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 1988) google scholar
  • Nur A, Disciplinary Transformation of Late Ottoman Legal Education (1826-1926): An Interactional Field Analysis (İstanbul Şehir Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 2015). <https://www.academia.edu/19687169/Disciplinary_Transformation_of_Late_ Ottoman_Legal_Education_1826-1926_An_Interactional_Field_Analysis> Erişim 15.08.2019. google scholar
  • Önder M, Seydişehir Tarihi (Seydişehir Belediyesi Yayınları 1986). google scholar
  • Özel A, İslam Hukukunda Milletlerarası Münasebetler ve Ülke Kavramı (Marifet Yayınları 1982). google scholar
  • Özel A, “Secâvendî, Muhammed b. Muhammed” (2009) 36 DİA <https://islamansiklopedisi.org.tr/ secavendi-muhammed-b-muhammed> Erişim 26.01.2020. google scholar
  • Özgül MK, XIX Asrın Benzersiz Bir Politekniği Münif Paşa (Dergâh Yayınları 2014). google scholar
  • Sabit E, Hikmet-i Hukûk: Hukuk Felsefesi, sadeleştiren: Gökhan Doğan (Çizgi Kitabevi 2016). google scholar
  • Sakızlı OE, Osmanlı’da Modern İktisadın İzinde 1 / Mebâdi-i İlm-i Servet-i Milel haz. H. Genç, F. Dığıroğlu, M. E. Özgür (Dergâh Yayınları 2015). google scholar
  • Senhûrî A, Masâdıru’l-hak fi’l-fıkhi’l-İslâmî (Câmiatü’d-Düveli’l-Arabiyye 1954-1959). google scholar
  • Seydişehrî ME, Hikmet-i Hukuk yahut Hukuk-ı Tabîiyye (Mekteb-i Sanayi-i Şâhâne Matbaası 1301). google scholar
  • Seydişehrî ME, Ferâidü’l-Feraiz (Mekteb-i Sanayi Matbaası 1301). google scholar
  • Seydişehrî ME, İlm-i servet (Mekteb-i Sanayi Matbaası 1302). google scholar
  • Seydişehrî ME, İslâm Tarihi, haz. Ahmed Lütfi Kazancı ve Osman Kazancı) (Marifet Yayınları 1995). google scholar
  • Seydişehrî ME, Şerh-i Kanun-i Ceza (Mekteb-i Sanayi Matbaası 1302). google scholar
  • Seydişehrî ME, Telhîs-i Hikmet-i Hukuk (Sanayi-i Şâhâne Matbaası 1301). google scholar
  • Seydişehrî ME, Usûl-i Fıkıh, (Mekteb-i Sanayi Matbaası 1302). google scholar
  • Şentop M, Tanzimat Döneminde Osmanlı Ceza Hukuku Kanunlar, Tadiller, Lâyihalar, Uygulama (Yaylacık Matbaası 2004). google scholar
  • Şentop M, “Tanzimat Dönemi Kanunlaştırma Faaliyetleri Literatürü” (2005) 3 (5) TALİD 647-672. google scholar
  • Şişman A, “Galatasaray Mekteb-i Sultânîsi” (1996) 13 DİA <https://islamansiklopedisi.org.tr/ galatasaray-mekteb-i-sultanisi> Erişim 14.08.2019. google scholar
  • Taner T, “Tanzimat Devrinde Ceza Hukuku”, Tanzimat-I, (MEB Yayınları 1940) 221-232. google scholar
  • Tekeli İ ve İlkin S, Osmanlı İmparatorluğu’nda Eğitim ve Bilgi Üretim Sisteminin Oluşumu ve Dönüşümü (TTK Yayınları 1993). google scholar
  • Türk Ansiklopedisi (Millî Eğitim Basımevi 1975) C XXIII 174-175. google scholar
  • Unat F, Türkiye’de Eğitim Sisteminin Gelişmesine Tarihî Bir Bakış (MEB Yayınları 1964). google scholar
  • Ünal M, “Medenî Kanunun Kabulünden Önce Türk Aile Hukukuna İlişkin Düzenlemeler ve Özellikle 1917 Tarihli Hukuk-i Aile Kararnamesi” (1978) 34 AÜHFD 195-231. google scholar
  • Velidedeoğlu HV, “Kanunlaştırma Hareketleri ve Tanzimat”, Tanzimat- I (MEB Yayınları 1940) 139-209. google scholar
  • Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi (Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık 1999). google scholar
  • Yavuz H, “Adliye Nezareti” (1988) 1 DİA <https://islamansiklopedisi.org.tr/adliye-nezareti> Erişim 15.08.2019. google scholar
  • Yörük AA, Mekteb-i Hukuk’un Kuruluşu ve Faaliyetleri (1878-1900), (Marmara Üniversitesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 2008) google scholar
  • Yörük AA, “Hukuk Tarihi Dersinin İhdâsı ve Mahmud Esad Seydişehrî”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası (2012) 70 (1) 489-504. google scholar

Citations

Copy and paste a formatted citation or use one of the options to export in your chosen format


EXPORT



APA

Yaman, A., & Karakuş, B. (2021). A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk. Istanbul Law Review, 79(3), 1001-1027. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109


AMA

Yaman A, Karakuş B. A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk. Istanbul Law Review. 2021;79(3):1001-1027. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109


ABNT

Yaman, A.; Karakuş, B. A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk. Istanbul Law Review, [Publisher Location], v. 79, n. 3, p. 1001-1027, 2021.


Chicago: Author-Date Style

Yaman, Ahmet, and Bahaddin Karakuş. 2021. “A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk.” Istanbul Law Review 79, no. 3: 1001-1027. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109


Chicago: Humanities Style

Yaman, Ahmet, and Bahaddin Karakuş. A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk.” Istanbul Law Review 79, no. 3 (Aug. 2022): 1001-1027. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109


Harvard: Australian Style

Yaman, A & Karakuş, B 2021, 'A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk', Istanbul Law Review, vol. 79, no. 3, pp. 1001-1027, viewed 17 Aug. 2022, https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109


Harvard: Author-Date Style

Yaman, A. and Karakuş, B. (2021) ‘A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk’, Istanbul Law Review, 79(3), pp. 1001-1027. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109 (17 Aug. 2022).


MLA

Yaman, Ahmet, and Bahaddin Karakuş. A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk.” Istanbul Law Review, vol. 79, no. 3, 2021, pp. 1001-1027. [Database Container], https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109


Vancouver

Yaman A, Karakuş B. A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk. Istanbul Law Review [Internet]. 17 Aug. 2022 [cited 17 Aug. 2022];79(3):1001-1027. Available from: https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109 doi: 10.26650/mecmua.2021.79.3.1109


ISNAD

Yaman, Ahmet - Karakuş, Bahaddin. A Platform for Jurisprudence in the Last Period of the Ottoman State: Rawdha-i Hukuk”. Istanbul Law Review 79/3 (Aug. 2022): 1001-1027. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.3.1109



TIMELINE


Submitted14.02.2021
Accepted22.10.2021
Published Online22.11.2021

LICENCE


Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)

This license lets others remix, tweak, and build upon your work non-commercially, and although their new works must also acknowledge you and be non-commercial, they don’t have to license their derivative works on the same terms.


SHARE




Istanbul University Press aims to contribute to the dissemination of ever growing scientific knowledge through publication of high quality scientific journals and books in accordance with the international publishing standards and ethics. Istanbul University Press follows an open access, non-commercial, scholarly publishing.