Research Article


DOI :10.26650/mecmua.2021.79.4.0008   IUP :10.26650/mecmua.2021.79.4.0008    Full Text (PDF)

Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law

Muradiye Çevikçelik

Archaeological sites are settlements above the ground, underground, or under water that contain cultural assets reflecting social, cultural, geographical, economic, and/or political characteristics of civilizations dating from the beginning of humanity to present day. These settlements have documentary value as they reflect social, cultural, political, economic, and religious characteristics of the period to which they belong. To uncover accurate information, archaeological remains from a particular settlement must be interpreted holistically and together. This approach, called integrated conservation, was first accepted in the Amsterdam Declaration in 1975. In Turkey, archaeological site decisions are one of the most important tools of integrated conservation. Archaeological site decisions aim to protect a historical settlement and ensure that it reaches future generations. Because archaeological areas are faced with many threats, especially treasure hunters, unplanned urbanization, and industrialization. Archaeological site decisions aim to eliminate dangers to archaeological settlements. The archaeological site decision is an administrative act implemented by the regional council for conservation following detection and registration processes and announced in accordance with the procedures provided by the Law on Conservation of Cultural and Natural Property (Law no. 2863). In this study, the concept and categorization of archaeological sites will be addressed primarily. Subsequently, archaeological site decision making process will be discussed from the perspective of administrative law. The scope of this study is limited by the legal nature of the archaeological site decision. Urban, historical and natural sites fall outside of the scope of this study.


DOI :10.26650/mecmua.2021.79.4.0008   IUP :10.26650/mecmua.2021.79.4.0008    Full Text (PDF)

Türk İdare Hukukunda Arkeolojik Sit Alanı Kararı

Muradiye Çevikçelik

Arkeolojik sit alanları, insanlığın başlangıcından günümüze kadar ulaşmış uygarlıkların sosyal, kültürel, coğrafi, ekonomik ve/veya politik özelliklerini yansıtan kültür varlıklarının bulunduğu, yer üstünde, yeraltında veya su altındaki yerleşmelerdir. Bu yerleşmeler, ait oldukları dönemin sosyal, kültürel, politik, ekonomik ve dini özelliklerini yansıttıkları için belge değerine sahiptir. Doğru bilgilere ulaşılabilmesi için arkeolojik kalıntıların bulundukları arkeolojik alanın, bu alandaki diğer kalıntılarla birlikte yorumlanması gerekir. Bunun için arkeolojik sit alanında yer alan taşınır eserlerin ve taşınmaz yapıların bir bütün halinde ve bulundukları çevreyle birlikte korunması gerekmektedir. Bütünleşik koruma olarak adlandırılan bu yaklaşım, ilk olarak 1975 yılında Amsterdam Bildirgesi’nde kabul edilmiştir. Çalışmanın konusunu oluşturan arkeolojik sit kararları, ülkemizde bütünleşik korumanın gerçekleştirilebilmesinin en önemli araçlarından biridir. Arkeolojik sit kararıyla tarihi bir yerleşimin koruma altına alınması ve gelecek kuşaklara ulaştırılması amaçlanmaktadır. Gerçekten arkeolojik sit alanları; defineciler, çarpık kentleşme ve sanayileşme başta olmak üzere pek çok tehditle karşı karşıyadır. Arkeolojik sit kararıyla arkeolojik yerleşimlere yönelik tehlikelerin bertaraf edilmesi amaçlanmaktadır. Arkeolojik sit kararları, tespit ve tescil süreçleri izlenerek Koruma Bölge Kurulları tarafından tesis edilen ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nda öngörülen usuller doğrultusunda ilan edilen idari işlemlerdir. Arkeolojik sit kararının hüküm ve sonuçlarını doğurma anı, Koruma Bölge Kurulu tarafından tescil kararının verildiği andır. Tapu siciline düşülecek şerh, bildirici bir nitelik taşımaktadır. Bu çalışmada, öncelikle arkeolojik sit alanı kavramı ve arkeolojik sitlerin derecelendirilmesi üzerinde durulacaktır. Devamında ise arkeolojik sit kararının hukuki rejimi, idare hukuku perspektifinden incelenecektir. Bu makalenin kapsamı arkeolojik sit kararlarının hukuki rejimiyle sınırlıdır. Kentsel, tarihi ve doğal sitler çalışmanın kapsamı dışında kalmaktadır.



EXTENDED ABSTRACT


Archaeological sites are settlements above the ground, underground, or under water that contain cultural assets reflecting social, cultural, geographical, economic, and/or political characteristics of civilizations dating from the beginning of humanity to present day. Archaeological sites provide people with a sense of history and allow them to know themselves by connecting with their past. Therefore, protecting archaeological sites is closely related to the person’s right to protect and develop their material and spiritual entity as specified in Article 17 of the Constitution of the Republic of Turkey. 

According to Article 63 of the Constitution of the Republic of Turkey, the administration is obliged to protect historical, cultural, and natural assets. The archaeological site decision is one of the most important tools for protecting archaeological areas. Competent authority to decide on registration of an archaeological area as an archaeological site and removal of a registered area as a protected area belongs to the regional council for conservation. 

The first step of the archaeological site decision is the detection process. This process involves activities carried out by the detection team to reveal whether an archaeological area is a cultural asset that must be protected. In case an area is announced as an archaeological site, it is required that opinions are taken during this process from relevant institutions and organizations whose activities may be affected. If relevant institutions and organizations do not express their opinions within 45 days, works are finished by the Ministry of Culture and Tourism. 

All research conducted during the detection process must be documented. Based on the evaluation of this documentation, the regional council for conservation decides whether an area is to be registered as an archaeological site. The registration depends on the the regional council for conservation’s decision making whether an area whose detection and documentation process are finished is a cultural asset that must be protected. The moment that archaeological site decision results emerge is when the registration decision has been made by the regional council for conservation. Therefore, the registration in the land registry is not constitutive but declarative. 


The other important issue regarding archaeological site decisions is the announcement of this decision. Because in the Article 65 of the Law on Conservation of Cultural and Natural Property (Law no. 2863), specific punishments are regulated for actions that damage culturel assets that must be protected. While the criminal responsibilities of individuals are determined, it is necessary to investigate whether registration decisions made by the regional council for conservation are duly announced.

The scope of this study is limited by the legal nature of the archaeological site decision. Urban, historical, and natural sites fall outside of the scope of this study. In this study, the scope of the archaeological site concept is clarified, and the data on the website of the Ministry of Culture and Tourism is examined. Based on these data, the number of archaeological sites within protected areas in Turkey is determined, and these archaeological sites are compared according to their grades. Afterward, the detection, registration, and announcement process are examined based on the Law on Conservation of Cultural and Natural Property, the Regulation on Detection and Registration of Immovable Cultural Property and Sites Requiring Conservation, and other related regulations.

The archaeological site decision is important for the protection of archaeological areas. However, current developments show that the most important element in the protection of archaeological sites is raising the awareness of the need for protection. Although the administration is in charge of the protection of historical, cultural and natural assets, individuals should assume equal responsibility and participate in studies on protection, as these studies will always be deficient if conducted without concurrent awareness-raising efforts. 



PDF View

References

  • Akyılmaz B, Sezginer M ve Kaya C, Türk İdare Hukuku (12. Bası, Savaş 2020). google scholar
  • Akyılmaz B, Sezginer M ve Kaya C, Türk İdari Yargılama Hukuku (2. Bası, Savaş 2019). google scholar
  • Altundiş M, “İdari Yargıda Dava Açma Ehliyeti” (2007) (69) TBB Dergisi 339-376. google scholar
  • Arslan G, “Koruma Planlamasında İlk Aşama: Tesbit ve Tescil” (Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurultayı, Ankara, 14-16 Mart 1990) 27-35. google scholar
  • Asatekin N G, Kültür ve Doğa Varlıklarımız Neyi, Niçin, Nasıl Korumalıyız? (Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü 2004). google scholar
  • Atay E E, İdare Hukuku Dersleri (5. Bası, Turhan 2016). google scholar
  • Baştürk İ, “Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 65/a-b Maddesinin İptaline ve Bu Kararın Yürürlüğünün Ertelemesine İlişkin Anayasa Mahkemesi Kararı Bağlamında Bazı Değerlendirmeler” (2013) 3(2) HHFD 39-60. google scholar
  • Berk K, “Türkiye’de Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarının Hukuki Rejimi ile Uygulama Sorunları” (1999) 19(1-2) MHMÖHB 183-212. google scholar
  • Cin Karagöz E, İdare Hukukunda Karine ve Varsayım (Turhan 2017). google scholar
  • Çağlayan R, İdarî Yargılama Hukuku (10. Bası, Seçkin 2018). google scholar
  • Çakmak M, İdare Hukukunda Kuramsal Olarak Kamu Yararı (Seçkin 2013). google scholar
  • Çolak N İ, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Hukuku (2. Bası, On İki Levha 2015). google scholar
  • Dönertaş P, “Arkeolojik Sit Alanlarının Tespiti, Tescili, Korunması ve Yapılan Uygulamalar Doğrultusunda: Eskiyapar Höyüğü” (Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi 2014). google scholar
  • Duran L, İdare Hukuku Ders Notları (İÜHF Yayınları 1982). google scholar
  • Dursun G, “Yargıtay Kararları Işığında 2863 Sayılı KVTVKK m.65’te Düzenlenen Suçların Değerlendirilmesi” (2017) 12(157-158) BÜHFD 93-128. google scholar
  • Erhürman T, “Çevre Davalarında “Menfaat İhlali”: Danıştay ve KKTC Yüksek İdare Mahkemesi Kararları Üzerine Karşılaştırmalı Bir İnceleme” (2011) AÜHFD 60(3) 447-484. google scholar
  • Erkut C, İptal Davasının Konusunu Oluşturma Bakımından İdari İşlemin Kimliği (Danıştay Başkanlığı Yayınları 1990). google scholar
  • Eröksüz C, Arkeolojik Sit Alanları (Adalet 2018). google scholar
  • Ersöz A K, Türk İdare Hukuku Kapsamında Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması (On İki Levha 2017). google scholar
  • Gözler K, İdare Hukuku Cilt I (3. Bası, Ekin 2019). google scholar
  • Gözübüyük Ş, Yönetsel Yargı (35. Bası, Turhan 2016). google scholar
  • Gülan A, Kamu Mallarından Yararlanma Usullerinin Tabi Olduğu Hukuki Rejim (Alfa 1999). google scholar
  • Günay E, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yasasındaki Suçlar (Seçkin 2018). google scholar
  • Günday M, İdare Hukuku (11. Bası, İmaj 2017). google scholar
  • Halis G, Yeni Başlayanlar İçin Göbeklitepe (2. Bası, A7 Kitap 2019). google scholar
  • İşçi J, “İdari Merci Tecavüzü” (Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi 2019). google scholar
  • Kalabalık H, “Türk Hukukunda Kırsal Alanlarla İlgili Yapı ve Faaliyet Yasakları” (2007) 11(1-2) GÜHFD 837-886. google scholar
  • Kaplan G, İdari Yargılama Hukuku (6. Bası, Ekin 2020). google scholar
  • Karahanoğulları O, İdarenin Hukukla Kavranması: Yasallık ve İdari İşlemler (Yargı Kararlarına Dayalı Bir İnceleme) (3. Bası, Turhan 2015). google scholar
  • Katoğlu T, Ceza Hukuku ve Kültür Varlıkları (Seçkin 2017). google scholar
  • Kaya C, “Türk İdare Hukukunda İcrai Olmayan İşlemler” (2004) 9(1-2) GÜHFD 253-284. google scholar
  • Kırbaş S, Devlet Malları (Adım 1988). google scholar
  • Luckert K W, Göbekli Tepe (3. Bası, Alfa 2017). google scholar
  • Mumcu A, “Eski Eserler Hukuku ve Türkiye” (1969) 26(3-4) AÜHFD 45-78. google scholar
  • Ottoni C, Rasterio R, Willet R, Claeys J, Talloen P, Van de Vijverl K, Chikhi L, Poblome J, Decorte R, “Comparing Maternal Genetic Variation Across Two Millennia Reveals the Demographic History of an Ancient Human Population in Southwest Turkey” (2016) 3(2) Royal Society Open Science 1-9. google scholar
  • Özel S, “Case Notes The Basel Decisions: Recognition of the Blanket Legislation Vesting State Ownership over the Cultural Property Found within the Country of Origin” (2000) 9(2) International Journal of Cultural Property 315-340. google scholar
  • Özel S, “Kültür Varlıkları Üzerinde Geniş Kapsamlı Kanunlarla Tesis Edilen Devlet Mülkiyeti ve Türk Hukukundaki Durum” (1997) 55(4) İÜHFM (Prof. Dr. Orhan Münir Çağıl’a Armağan) 65-84. google scholar
  • Özel S, “Türk Hukukunda Kültür Varlıklarının Mülkiyeti” (2018) 24(1) MÜHFHAD 215-238. google scholar
  • Özkaya Özlüer I, “Sit Alanlarının Planlanması” (Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi 2018). google scholar
  • Özkaya Özlüer I, “Sit Kararının Yargısal Denetiminde Başlıca Konular ve Sorunlar” (2021) AÜHFD 70(2) 429-474. google scholar
  • Pehlivan V, “2863 sayılı Yasanın 65. Maddesinin Değerlendirilmesi” (2018) <http://www.pehlivanguner.com/makaleler/2863-sayili-yasanin-65-maddesinin-degerl-38.html> Erişim Tarihi 07.02.2020. google scholar
  • Sancakdar O ve Tepe İ, “Alman Hukukunda Kültür Varlığı (Kulturdenkmal) Kavramı ve Başlıca Koruma İlkeleri” (2009) 11(Özel Sayı) DEÜHFD 1753-1802. google scholar
  • Sancakdar O, Belediyenin İmar Planı Yapma ve Değiştirme Yetkisi (Yetkin 1996). google scholar
  • Sancakdar O, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Hukuku (Seçkin 2012). google scholar
  • Sancakdar O, Önüt L B, Us Doğan E, Kasapoğlu Turhan M ve Seyhan S, İdare Hukuku Teorik Çalışma Kitabı (8. Bası, Seçkin 2019). google scholar
  • Sancakdar O, Yağcı P, Taşyıldız Ş, Çırak E, Kültür ve Tabiat Varlıkları Hukuku (Adalet 2021) google scholar
  • Sezginer M, Ayrılabilir İşlem Kuramı (Yetkin 2000). google scholar
  • The Republic of Turkey v. OKS Partners, 797 F. Supp. 64. (D. Mass. 1992) <https://law.justia.com/cases/federal/district-courts/FSupp/797/64/1447474/> Erişim Tarihi 14.02.2020. google scholar
  • Truchet D, Droit Administratif (4. Bası, PUF 2011). google scholar
  • Umar B ve Çilingiroğlu A, Eski Eserler Hukuku (DEÜHF Yayınları 1990). google scholar
  • Yılmaz D, İdari İşlemin İcrailik Özelliği (Astana 2014). google scholar
  • Yılmaz E, Hukuk Sözlüğü (3. Bası, Yetkin 2005). google scholar

Citations

Copy and paste a formatted citation or use one of the options to export in your chosen format


EXPORT



APA

Çevikçelik, M. (2021). Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law. Istanbul Law Review, 79(4), 1357-1390. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008


AMA

Çevikçelik M. Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law. Istanbul Law Review. 2021;79(4):1357-1390. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008


ABNT

Çevikçelik, M. Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law. Istanbul Law Review, [Publisher Location], v. 79, n. 4, p. 1357-1390, 2021.


Chicago: Author-Date Style

Çevikçelik, Muradiye,. 2021. “Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law.” Istanbul Law Review 79, no. 4: 1357-1390. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008


Chicago: Humanities Style

Çevikçelik, Muradiye,. Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law.” Istanbul Law Review 79, no. 4 (Jun. 2022): 1357-1390. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008


Harvard: Australian Style

Çevikçelik, M 2021, 'Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law', Istanbul Law Review, vol. 79, no. 4, pp. 1357-1390, viewed 30 Jun. 2022, https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008


Harvard: Author-Date Style

Çevikçelik, M. (2021) ‘Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law’, Istanbul Law Review, 79(4), pp. 1357-1390. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008 (30 Jun. 2022).


MLA

Çevikçelik, Muradiye,. Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law.” Istanbul Law Review, vol. 79, no. 4, 2021, pp. 1357-1390. [Database Container], https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008


Vancouver

Çevikçelik M. Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law. Istanbul Law Review [Internet]. 30 Jun. 2022 [cited 30 Jun. 2022];79(4):1357-1390. Available from: https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008 doi: 10.26650/mecmua.2021.79.4.0008


ISNAD

Çevikçelik, Muradiye. Archaeological Site Decision in Turkish Administrative Law”. Istanbul Law Review 79/4 (Jun. 2022): 1357-1390. https://doi.org/10.26650/mecmua.2021.79.4.0008



TIMELINE


Submitted07.03.2020
First Revision02.06.2020
Last Revision07.09.2021
Accepted22.11.2021
Published Online31.12.2021

LICENCE


Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)

This license lets others remix, tweak, and build upon your work non-commercially, and although their new works must also acknowledge you and be non-commercial, they don’t have to license their derivative works on the same terms.


SHARE




Istanbul University Press aims to contribute to the dissemination of ever growing scientific knowledge through publication of high quality scientific journals and books in accordance with the international publishing standards and ethics. Istanbul University Press follows an open access, non-commercial, scholarly publishing.