Araştırma Makalesi


DOI :10.26650/oba.1265335   IUP :10.26650/oba.1265335    Tam Metin (PDF)

Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750)

Mustakim ArıcıEsra Aksoy

Osmanlı’da birçok alanda köklü dönüşümlerin yaşandığı on yedinci yüzyılda ortaya çıkan tıp literatürü ve gelişmeler, Osmanlı tıbbının on dokuzuncu yüzyılın sonuna kadarki serüvenine ışık tutar mahiyettedir. Bu geçiş evresinin anlaşılmasında “yeni” kavramı ve “yeni” olarak adlandırılan olgular merkezi bir role sahiptir. “Yeni”, tikel olarak birçok şeye sıfat olan terimler ve tasavvurlar öbeğine karşılık gelmektedir. “Yeni” bu belirleyici, tanımlayıcı rolünün yanında tümel olarak da bir zihniyete tekabül etmektedir. Ne var ki birçok söylemin üzerine bina edilen bu tasavvurun modern araştırmalarda tikel ve tümel boyutlarıyla sorgulandığını, tahlile konu edildiğini söylemek zordur. Bu makalede “yeni”nin özellikle tümel, yani zihniyet anlamında bütünüyle nevzuhur bir şey olmadığını, kadim paradigmayla ilişkisini ve kadim’in genişleme çabası olarak görüldüğünü ifade ettik. Çalışmamız 1650- 1750 yılları arasındaki tıp literatüründe “yeni”nin mahiyetini sorgulama, ilgili zihniyeti çözümleme iddiasında olup genel bir çerçeve çizme ve bu çerçeveyi tamamlayacak makalelerle tikel problemlere uygulama motivasyonuyla yazılmıştır.

DOI :10.26650/oba.1265335   IUP :10.26650/oba.1265335    Tam Metin (PDF)

How New is New Medicine (Tıbb-ı Cedîd)? Debates on Novelty in Ottoman Medicine and the Nature of the New (1650-1750)

Mustakim ArıcıEsra Aksoy

The 17th century was a period characterized by profound transformations in various areas of the Ottoman Empire, and the medical literature and developments that emerged at that time offer an insight into the journey of Ottoman medicine until the end of the 19th century. In understanding this transitional çerçe period, the concept of the new and the phenomena it encompasses play a central role. In addition to its defining and descriptive functions, new as a term also corresponds to a mentality as being universal. However, this concept, which forms the basis of many discourses, has not been thoroughly examined and analyzed in modern research with regard to its particular and universal dimensions. This article stated the new to not be something completely new, especially in the universal sense of mentality and its relationship with the old paradigm, but to be seen as an attempt to expand the ancient paradigm. This study aims to question the nature of the new in the medical literature between 1650-1750, to analyze the associated mentality, and to establish a general framework applicable to specific issues through complementary articles.


GENİŞLETİLMİŞ ÖZET


This article aims to study the concept of new in the medical literature between 1650- 1750. The study’s main resources are books written by physicians and non-physicians who worked in medical application and preparation of pharmaceuticals. Although studies have been made on this topic, their main focus was on the definition of new as a term in medicine and drug treatment. In other words, these studies highlighted the meaning of the concept of new in iatrochemistry without taking into consideration other uses of this term in other domains. Indeed, new had multiple interpretations as a term in various disciplines during the period under study. In this context, new as a term can be classified in three layers. However, one should note that these layers are not severe classifications and occasionally overlap. The present article will examine the concept of the new in geography, in the works of contemporary and later scholars (muta’akhkhirūn), and in terms of the medical paradigm and literature (e.g., perspectives, diseases, plants, units of measurement, practices, pharmaceutical equipment, physician’s offices). The article will also examine new in the literature such as changes that occurred with regard to book titles, the order of encyclopedic works (tertīb-i jadīd), and translations (tarjamat), as well as regarding juridical (fiqh) issues that have emerged since the founders of Islamic schools of thought (madhhab).

The new world refers to the American continent as well as the new in a geographical sense. The new world was discussed in medical writings in terms of plants that had been imported from the continent and employed in medicine. The phrases that correlate to new (muta’akhkhir) as a term in a chronological sense were typically employed in respect to people or scholars who lived after the so-called old (mute’addim) period. The geographical and historical contexts are not irrelevant to what was considered new in terms of the medical paradigm and literature. This was due to the fact that, beginning in the 16th century, new diseases, new plants, new pharmaceutical ingredients, novel approaches and instruments for producing medications, new therapies, and fresh perspectives had entered the medical literature. This study specifically explores whether the so-called new concepts found in Ottoman medicine were incorporated into and justified within the pre-existing medical paradigm or if they contributed to the search for a new paradigm. The study’s hypothesis is that what had been deemed new in 17th-century Ottoman medicine led to a shift in the paradigm’s content by incorporating it within and modifying old medicine. To investigate how Paracelsian medicinal texts had been incorporated into Ottoman medicine through translations by Ibn Sallūm would be feasible from this perspective. Recent research has revealed that the passages that attacked humoral pathology and those of Paracelsus’ medicine that dealt with astrology and occult science had not been extant in the original text and were only integrated during the translation process. Ibn Sallūm was instrumental in these translations and said that Paracelsus had plundered from ancient chemistry and philosophy rather than creating the new chemical medicine. As a result, the idea of Paracelsianism is seen as a slippery term in the secondary literature. In conclusion, Paracelsus only had an impact on Ottoman medicine in terms of the usage of chemical drugs, which were then modified and utilized in humoral pathology. The theory of humoral pathology additionally offered a basis for new ailments and new plants that weren’t mentioned in the old texts. For instance, humoral pathology was employed to convey the pathophysiology of diseases and the characteristics of plants. The article’s subsequent sections cover what was regarded as new and what was influenced by it with regard to fiqh discussions, the dissemination of new knowledge in medical clinics, and novel methods of writing. The article also addresses the new pharmacological equipment and measurement units. This research has led to the suggestion that, rather than being a brandnew paradigm, this concept of new medicine in the Ottoman Empire was often confined to modern information being added to traditional medical knowledge. More specifically, the terms adm and jadd in the 17th and 18th centuries were used exclusively to denote antique medicine (an older framework) in which new materials had been assimilated.


PDF Görünüm

Referanslar

  • Abbâs Vesim Efendi. Düstûr-ı Vesîm fî Tıbbi’l-cedîdi ve’l-kadîm, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Râgıp Paşa 946. google scholar
  • Dâvûd-i Antakî, en-Nüzhetü’l-mübhice fî teşhîzi’l-ezhâni ve ta‘dîli’l-emzice, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Şehid Ali Paşa, 2109 (H. 1018); Süleymaniye Kütüphanesi, Fatih 3463 (H. 1034). google scholar
  • Ebü’l-Feyz Mustafa b. Mehmed, Hülâsatü’t-tıbb, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Bağdatlı Vehbi 1390 (H. 1192). google scholar
  • ___________, Düstûru’t-tabîb fî ameli mîzâni’t-terkîb, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Nuruosmaniye 3602 (H. 1136). google scholar
  • ___________, Risâle-i Feyziyye fî lügâti’l-müfredâti’t-tıbbiyye, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Lala İsmail 653 (H. 1173). google scholar
  • Emir Çelebi, Enmûzecü’t-tıbb, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Nuruosmaniye 3463 (H. 1034). google scholar
  • Gevrekzâde Hasan Efendi, Gâyetü’l-müntehâ fî tedbîri’l-merzâ, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Tahir Ağa Tekke, 395. google scholar
  • Hayâtîzâde Mustafa Feyzi, Risâle-i İllet-i Merâkiyye, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Hacı Selim Ağa 868, Kopyalanma Tarihi 1104 (1693). google scholar
  • __________, Risâle-i Maraz-ı Efrencî, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Hacı Selim Ağa 868, Kopyalanma Tarihi 1104 (1693). google scholar
  • Mehmed Fıkhî el-Aynî, Feydu’l-hayy fî ahkâmi’l-keyy, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Reşid Efendi 251, 25b-36b, (H. 1104). google scholar
  • Mehmed Fıkhî el-Aynî, el-Mekâsıdü’l-mumahhasa fî ahkâmi keyyi’l-hımmasa, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Esad Efendi 916, 17a-31b. google scholar
  • Mehmed Suûdî Efendi, Hadîs-i Nev, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Hacı Beşir Ağa 475 (H. 1142). google scholar
  • Müneccimbaşı Ahmed Dede, Fevâidü’s-seniyye min havâssi’l-eşcâri’t-tıbbiyyeti’l-Efrenciyye [Risâle fi’l-edviyeti’l-cedîde], Bağdad, Kadiriye Medresesi 715. google scholar
  • Nablusî, el-Mekâsıdü’l-mumahhasa fî beyâni keyyi’l-hımmasa, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Esad Efendi 916, 14b-17a. google scholar
  • ___________, el-Ebhâsü’l-mülahhasa fî ahkâmi keyyi’l-hımmasa, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Reşid Efendi 251, 8b-12a. google scholar
  • Ömer Şifâî, Cevherü’l-ferîd fî tıbbi’l-cedîd, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Hamidiye 1020. google scholar
  • ___________, Tuhfetü’l-ahbâb fî tıbbi’l-kimyâvî, İstanbul, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi T3917 (H. 1142). google scholar
  • Sâlih b. Nasrullah İbn Sellûm, Risâle fî İskûrbût, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Esad Efendi 2487, 263b-271a. google scholar
  • ___________, Gâyetü’l-beyân, Fâzıl Ahmed 975. google scholar
  • Şabân-ı Şifâî, Şifâiyye, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Nuruosmaniye 3544. google scholar
  • Şürünbülâlî, el-Ahkâmü’l-mülahhasa fî hükmi mâi’l-hımmasa, İstanbul, Süleymaniye Kütüphanesi, Çelebi Abdullah 401, 27b-30b. google scholar
  • Adıvar, Adnan. Osmanlı Türklerinde İlim. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1982. google scholar
  • Altıntaş, Ayten ve Doğan Hanzade. “Osmanlı’da Serbest Hekimlik Yapan Esnaf Tabip.” Osmanlılarda Sağlık I. Editörler Coşkun Yılmaz ve Necdet Yılmaz içinde 265-271. İstanbul: Biofarma, 2006. google scholar
  • Aydüz Salim ve Esma Yıldırım. “Bursalı Ali Münşi ve Tuhfe-i Aliyye/Kına Kına Risalesi Adlı Eserinin Çevirisi.” Yeni Tıp Tarihi Araştırmaları 8 (2002): 85-106. google scholar
  • Bachour, Natalia. Oswaldus Crollius und Daniel Sennert im frühneuzeitlichen İstanbul - Studien zur Rezeption des Paracelsismus im Werk des osmanischen Artzes Salih b. Nasrullah ibn Sallum al-Halabi Freiburg: Centaurus-Verlag, 2012. google scholar
  • Bayat, Ali Haydar. Osmanlı Devleti’nde Hekimbaşılık Kurumu ve Hekimbaşılar. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı, 2017. google scholar
  • Coşkun Yılmaz ve Yılmaz Necdet (Editörler). Osmanlılarda Sağlık II. İstanbul: Biofarma, 2006. google scholar
  • Çalışır, M. Fatih. “An Italian Physician in the Service of the Ottomans: Giovanni Mascellini (1612-1675) and his Artis Median (1673).” Living in the Ottoman Lands: Identities Administration and Warfare. Editörler Hacer Kılıçarslan, Ömer Faruk Can ve Burhan Çağlar içinde 253-271. İstanbul: Kronik Yay. 2021. google scholar
  • Daiber, Hans. “The Reception of Islamic Philosophy at Oxford in the 17th Century: The Pococks’ (Father and Son) Contribution to the Understanding of Islamic Philosophy in Europe.” The Introduction ofArabic Philosophy into Europe. Editörler Charles E. Butterworth ve Blake A. Kessel içinde 65-82. Leiden: Brill, 1994. google scholar
  • Dâvûd-i Antakî. Tezkiretu üli’l-elbâb ve’l-câmi li’l-acebi’l-ucab. Şerh eden Ali Şi’rî. Beyrut: Müessesetu İzzeddin, 1991. google scholar
  • ___________. en-Nüzhetü’l-mübhice fî teşhîzi’l-ezhâni ve ta‘dîli’l-emzice, c.3. Beyrut: el-Mektebetü’s-Sekafiyye, ]t.y.[). google scholar
  • Fazlıoğlu, İhsan. Kayıp Halka: İslam-Türk Felsefe-Bilim Tarihinin Anlam Küresi: Felsefe-Bilim Yazıları. İstanbul: Papersense, 2015. google scholar
  • ___________. “Gelecek Geçmişi Şimdi Kılma Bilinci: Çağdaş Dönemde İslâm-Osmanlı Mirası ile İlişkilerin Kökleri Üzerine.” Müslüman Dünyada Çağdaş Düşünce: Türk Düşüncesi. Editör Lütfü Sunar içinde 6483. Ankara: Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı (YTB), 2020. google scholar
  • ___________. “Muhasebe Dönemi.” İslâm Düşünce Atlası, c.5. Editör İbrahim Halil Üçer içinde 1708-1726. İstanbul: Konya Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yayınları, 2022. google scholar
  • ___________. “Kadîm ile Cedîd Arasında: Muhâsebe Çağı’nda Tıp Bilimi.” İslâm Düşünce Atlası, c.5. Editör İbrahim Halil Üçer içinde 1817-1821. Konya: Konya Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Yayınları, 2022. google scholar
  • Goldammer, Kurt. “Der Beitrag des Paracelsus zur neuen Wissenschaftlichen Methodologie und zur Erkenntnislehre.” Medizinhistorisches Journal 1, 2-3 (1966): 75-95. google scholar
  • Günergun, Feza. “Convergences in and around Bursa: Sufism, Alchemy, Iatrochemistry in Turkey, 15001750”, Entangled Itineraries: Materials, Practices, and Knowledges across Eurasia. Editör Pamela H. Smith içinde 227-257. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 2019. google scholar
  • Günergun Feza ve Şeref Etker. “From Quinaquina to ‘Quinine Law’: A Bitter Chapter in the Westernisation of Turkish Medicine.” Osmanlı Bilimi Araştırmaları 14 (2013): 41-68. google scholar
  • Haug, Judith I. “Medical Knowledge in 'Alî Ufukî’s Musical Notebook (Mid-17th Century).” Intellectual History of the Islamicate World 6, 1-2 (2018): 117-143. google scholar
  • Hecker, August Friedrich. Die Heilkunst auf ihren Wegen zur Gewissheit, oder die Theorien, Systeme und Heilmethoden der Aerzte seit Hippokrates bis auf unsere Zeiten. Wien: Doll, 1813. google scholar
  • İhsanoğlu, Ekmeleddin, Ramazan Şeşen, M. Serdar Bekar, Gülcan Gündüz ve Veysel Bulut. Osmanlı Tıbbî Bilimler Literatürü Tarihi, c.1. İstanbul: IRCICA, 2008. google scholar
  • İbn Sînâ, el-Kânûn fi’t-tıbb. Editör Muhammed Emin Dannâvî. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1999. google scholar
  • Klein-Franke, Felix. “Paracelsus Arabus: Eine Studie zur “alchemistischen Medizin” im Orient.” Medizinhistorisches Journal 10, 1 (1975): 50-54. google scholar
  • Karlığa, Bekir ve Mustafa Kaçar (Editörler). Doğumunun 400. Yıl Dönümünde Kâtip Çelebi. Ankara: T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, 2009. google scholar
  • Küçük, Harun. Science Without Leisure: Practical Naturalism in Istanbul, 1660-1732. Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 2019. google scholar
  • . “New Medicine and the Hikmet- i Tabî'iyye Problematic in Eighteenth- Century İstanbul.” Texts in Transit in the Medieval Mediterranean. Editör Y. Tzvi Langermann ve Robert G. Morrison içinde, 222-242. University Park, USA: Penn State University Press, 2016. google scholar
  • Mehmed bin Ali. Terceme-i Cedîde fi’l-Havassi’l-Müfrede (1102/1690). Editörler Bülent Özaltay ve Abdullah Köse. İstanbul: Merkez Efendi Geleneksel Tıp Derneği, 2006. google scholar
  • Moran, Bruce T. Distilling Knowledge: Alchemy, Chemistry, and the Scientific Revolution, Cambridge: Harvard University Press, 2005. google scholar
  • Murphey, Rhoads. “Osmanlı Tıbbı ve Kültürlerüstü Karakteri (Onaltıncı Yüzyıldan Onsekizinci Yüzyıla).” Çeviren Tuncay Zorlu. Osmanlı Bilimi Araştırmaları 2 (1998): 263-292. google scholar
  • Sâlih b. Nasrullah İbn Sellûm. Gâyetü’l-beyân fî tedbîri bedeni’l-insân. Tahkik Muhammed Yâsir b. Muhammed Cemil Zekkûr. Dımaşk: Menşûrâtü’l-hey’eti’l-âmmeti’s-Sûriyeti’l-kitâb, 2013. google scholar
  • ___________. Gâyetü’l-İtkân fî tedbîri bedeni’l-insân. Tahkik Muhammed Yâsir b. Muhammed Cemil Zekkûr. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2018/1439. google scholar
  • ___________. Nüzhetü’l-ebdân fî Tercemeti Ğâyeti’l-itkân. Çeviren Hayatizâde Şakirdi Mustafa b. Muhammed. İstanbul: Matbaa-i Osmâniye, 1303. google scholar
  • . “Anhang: Übersetzung ausgewahlter Textpassagen von at-Tibb alkîmiyâ’î al-ğadîd (Die neue chemische Medizin). Natalia Bachour. Oswaldus Crollius und Daniel Sennert im Frühneuzeitlichen Istanbul içinde 414-464. Freiburg: Centaurus-Verlag, 2012. google scholar
  • Sarı, Nil ve M. Bedizel Zülfikar. “The Paracelsusian Influence on Ottoman Medicine in the Seventeenth and Eighteenth Centuries.” Transfer of Modern Science & Technology to the Muslim World. Editör Ekmeleddin İhsanoğlu içinde 157-179. İstanbul: IRCICA, 1992. google scholar
  • Sarı, Nil. “Tıp (Osmanlı Dönemi).” TDV İslam Ansiklopedisi (DİA). 41: 101-111. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2012. google scholar
  • Shapin, Steven. The Scientific Revolution. The University of Chicago Press, Chicago, 1996. google scholar
  • Serin, Sinem. Hekimbaşılık Kurumu. İstanbul: Kitabevi, 2021. google scholar
  • Shefer, Miri. “An Ottoman Physician and his Social and Intellectual Milieu: The Case of Salih bin Nasrallah Ibn Sallum.” Studia Islamica 106 (2011): 102-123. google scholar
  • Şen Utsukarçi, Burcu ve Gökçe Toprak. “Ali Ufki’nin Mecmua-i Saz ü Söz’ündeki İlaç Reçeteleri.” Osmanlı Bilimi Araştırmaları 19, 2 (2018): 187-218. google scholar
  • Thorndike, Lynn. “Newness and Craving for Novelty in Seventeenth-Century Science and Medicine.” Journal of the History of Ideas 12, 4 (1951): 584-598. google scholar
  • Toderini, Giambattista. Türklerin Yazılı Kültürü (Türklerin Edebiyatı). Çeviren Ali Berktay. İstanbul: Yapı Kredi, 2012. google scholar
  • Ullmann, Manfred. Islamic Medicine, Edinburgh: Edinburgh University Press, 1997. google scholar
  • Ülken, Hilmi Ziya. Türkiye’de Çağdaş Düşünce Tarihi. İstanbul: Ülken, 1994. google scholar
  • Üstüner, Ahmet ve H. Ahmet Arslantürk. “İnceleme.” Kâtib Çelebi, Levâmi‘u’n-nûr fî zulmet-i Atlâs Minor. Hazırlayan Ahmet Üstüner ve H. Ahmet Arslantürk içinde 17-182. Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA), 2017. google scholar
  • Weeks, Andrew C. “On the Matrix (Paramiri Liber Quartus de Matrice).” Paracelsus (Theophrastus Bombastus von Hohenheim, 1493-1541): Essential Theoretical Writings. Leiden: , The Netherlands: Brill, 2008. google scholar
  • Yerlioğlu, Akif Ercihan. “May Those Who Understand What I Wrote Remember This Humble One”: Paratextual Elements in Eighteenth-Century Ottoman Medical Manuscripts.” Yıllık: Annual of Istanbul Studies 2 (2020): 35-51. google scholar
  • Yıldırım, Nuran. “On Beşinci Yüzyıla Ait Türkçe Cerrahnâmeler.” Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi 1, 1 (2011): 19-28. google scholar
  • Yıldız, Sara Nur. “A Strange Affliction from Abroad: The Ottoman Chief Imperial Physician Hayâtîzâde’s Treatise on the Polish Plait (Plica polonica).” Intellectual History of the Islamicate World, 10 (2022): 1-38. google scholar
  • Yılmaz, Abdüssamet. “From Padua to Istanbul: Peregrinatio Medica of Joseph Solomon Del Medigo (15911655) and Tobias Cohen (1652-1729).” Osmanlı Bilimi Araştırmaları 24, 1 (2023): 199-215. google scholar
  • Artun, Tuna. “Hearts of Gold and Silver: The Production of Alchemical Knowledge in the Early Modern Ottoman World.” Doktora tezi, Princeton University, 2013. google scholar
  • Özkaya, Şule Yüksel. “Bir XVIII. Yüzyıl Müellifi Ebû Bekir Nusret Efendi’nin “Mâ-Hazara Fi’t-Tıbbı’r-Rûhâni Ve’l- Cismâni” Adlı Tıp Eserinin İncelenmesi ve Transkripsiyonu.” Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, 2017. google scholar
  • Öztürk, Özlem. “Yeni Dünyanın Keşfi: Târîh-i Hind-i Garbî Hadîs-i Nev (İstanbul Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi r. 1488) ve Resimleri.” Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 2012. google scholar

Atıflar

Biçimlendirilmiş bir atıfı kopyalayıp yapıştırın veya seçtiğiniz biçimde dışa aktarmak için seçeneklerden birini kullanın


DIŞA AKTAR



APA

Arıcı, M., & Aksoy, E. (2023). Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750). Osmanlı Bilimi Araştırmaları, 24(2), 841-876. https://doi.org/10.26650/oba.1265335


AMA

Arıcı M, Aksoy E. Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750). Osmanlı Bilimi Araştırmaları. 2023;24(2):841-876. https://doi.org/10.26650/oba.1265335


ABNT

Arıcı, M.; Aksoy, E. Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750). Osmanlı Bilimi Araştırmaları, [Publisher Location], v. 24, n. 2, p. 841-876, 2023.


Chicago: Author-Date Style

Arıcı, Mustakim, and Esra Aksoy. 2023. “Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750).” Osmanlı Bilimi Araştırmaları 24, no. 2: 841-876. https://doi.org/10.26650/oba.1265335


Chicago: Humanities Style

Arıcı, Mustakim, and Esra Aksoy. Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750).” Osmanlı Bilimi Araştırmaları 24, no. 2 (Mar. 2024): 841-876. https://doi.org/10.26650/oba.1265335


Harvard: Australian Style

Arıcı, M & Aksoy, E 2023, 'Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750)', Osmanlı Bilimi Araştırmaları, vol. 24, no. 2, pp. 841-876, viewed 3 Mar. 2024, https://doi.org/10.26650/oba.1265335


Harvard: Author-Date Style

Arıcı, M. and Aksoy, E. (2023) ‘Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750)’, Osmanlı Bilimi Araştırmaları, 24(2), pp. 841-876. https://doi.org/10.26650/oba.1265335 (3 Mar. 2024).


MLA

Arıcı, Mustakim, and Esra Aksoy. Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750).” Osmanlı Bilimi Araştırmaları, vol. 24, no. 2, 2023, pp. 841-876. [Database Container], https://doi.org/10.26650/oba.1265335


Vancouver

Arıcı M, Aksoy E. Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750). Osmanlı Bilimi Araştırmaları [Internet]. 3 Mar. 2024 [cited 3 Mar. 2024];24(2):841-876. Available from: https://doi.org/10.26650/oba.1265335 doi: 10.26650/oba.1265335


ISNAD

Arıcı, Mustakim - Aksoy, Esra. Tıbb-ı Cedîd Ne Kadar Yenidir? Osmanlı Tıbbında Yenilik Tartışmaları ve Yeninin Mahiyeti (1650-1750)”. Osmanlı Bilimi Araştırmaları 24/2 (Mar. 2024): 841-876. https://doi.org/10.26650/oba.1265335



ZAMAN ÇİZELGESİ


Gönderim14.03.2023
Kabul03.05.2023
Çevrimiçi Yayınlanma06.07.2023

LİSANS


Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)

This license lets others remix, tweak, and build upon your work non-commercially, and although their new works must also acknowledge you and be non-commercial, they don’t have to license their derivative works on the same terms.


PAYLAŞ




İstanbul Üniversitesi Yayınları, uluslararası yayıncılık standartları ve etiğine uygun olarak, yüksek kalitede bilimsel dergi ve kitapların yayınlanmasıyla giderek artan bilimsel bilginin yayılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. İstanbul Üniversitesi Yayınları açık erişimli, ticari olmayan, bilimsel yayıncılığı takip etmektedir.