Research Article


DOI :10.26650/TUDED2021-905274   IUP :10.26650/TUDED2021-905274    Full Text (PDF)

Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present

Erol Ülgen

“Wisdom, Morals, Science, Work”

The Ahi-Order organization draws attention as a socioeconomic, political, and military power during the Seljuk and Ottoman Empire(s). The structure of this organization comprising tradesmen and craftsmen was shaped by both Turkistan and Iranian Turks. With the victory of Malazgirt, the doors of Anatolia were opened to the Turks. Then, the great Turkish migrations began from Asian lands into Anatolia. Mongolian attacks also had an effect on this migration. The Turks, who settled in villages, towns, and cities in Anatolia, established bazaars and markets with new names. In these bazaars, they provided employment and production and constituted markets to sell their produce. With the rules they set, the members of the Ahi-Order organization tried to ensure the stability of socioeconomic life. They fulfilled the food, beverage, and other needs of the people with the products they had produced in bazaars and markets. The Ahi-Order organization was founded all over Anatolia during the period of the Beyliks that were formed after the Seljuk state. This organization also played an active role in the establishment of the Ottoman Empire. The Ahi-Order organization turned into a guild beginning from the 16th century. Then, it continued its activities as a “gedik.” Later, it lost its authority over the tradesmen and the public, ending up with no effect on them at the beginning of the 20th century. In this study, the structuring of the Ahi-Order organization in Anatolia will be described. In addition, Ahi Evran, the founder of the organization and the sage of tanners, the roles of the Ahi community during the establishment of the Ottoman state, the loss of their functions afterward, and the formation of the tradesmen and craftsmen guilds in the Republican period in Turkey are expounded in this study. Last, research about the Ahi culture from the 1950s until this day will also find mention. 

DOI :10.26650/TUDED2021-905274   IUP :10.26650/TUDED2021-905274    Full Text (PDF)

Esnaf ve Sanatkârların Pîri Ahi Evran ve Geçmişten Günümüze Ahilik

Erol Ülgen

“Akıl, Ahlâk, Bilim, Çalışma”

Ahilik teşkilâtı, Selçuklu ve Osmanlı Devleti zamanında sosyo-ekonomik, siyasî ve askerî bir güç olarak dikkat çeker. Bu teşkilâtın esnaf ve sanatkâr yapılanması Türkistan ve İran Türkleri arasında şekillenir. Malazgirt zaferiyle Anadolu’nun kapıları Türklere açılır. Asya topraklarından Anadolu içlerine büyük Türk göçleri başlar. Bu göçe Moğol saldırılarının da etkisi olur. Anadolu içlerinde köy, kasaba ve şehirlere yerleşen Türkler, yeni adlarla çarşılar, pazarlar kurarlar. Bu kurdukları çarşılarda istihdam, üretim ve ürettiklerini satacak pazar oluştururlar. Ahilik teşkilâtının mensupları, koydukları kurallarla sosyo-ekonomik hayatın düzene girmesini sağlarlar. Çarşı ve pazarlarda ürettikleriyle halkın yiyecek, içecek ve diğer ihtiyaçlarını karşılarlar. Ahilik teşkilâtı, Selçuklu Devleti sonrası oluşan Beylikler devrinde Anadolu’nun her yerinde teşkilâtlanır. Bu teşkilât Osmanlı Devleti’nin kuruluşunda da aktif bir rol oynar. Ahilik teşkilâtı, XVI. yüzyıldan itibaren Loncaya dönüşür. Sonra “gedik” olarak faaliyetlerini sürdürür. Daha sonra esnaf ve halk üzerindeki otoritesini yitirir. Yirminci yüzyılın başında hiçbir etkisi kalmaz. Bu çalışmamızda, Ahilik Teşkilâtının Anadolu’da yapılanmasından, teşkilâtın kurucusu ve debbağların pîri Ahi Evran’dan, Ahilerin Osmanlı Devleti’nin kuruluşu sırasındaki rollerinden, daha sonra fonksiyonlarını yitirmesinden, Cumhuriyet dönemindeki Esnaf ve Sanatkârların oluşumundan ve 1950’li yıllardan günümüze kadar yapılan Ahilik kültürü araştırmalarından bahsedilecektir.


EXTENDED ABSTRACT


The Ahi-Order organization draws attention as a socioeconomic, political, and military power during the Seljuk and Ottoman Empire(s). The structure of this organization consisting of tradesmen and craftsmen was shaped by both Turkistan and Iranian Turks. With the victory of Malazgirt, the doors of Anatolia were opened to the Turks. Then, the great Turkish migrations began from Asian lands into Anatolia. Mongol attacks also had an effect on this migration. The Turks, who settled in villages, towns, and cities in Anatolia, established bazaars and markets with new names such as “bedesten” (covered Turkish bazaars), “arasta” (Ottoman bazaar), and “uzun çarşı” (long bazaar). In these bazaars, they provided means of employment and production and constituted markets to sell their produce. The Ahi community organized these bazaars. The members of this community were called “Ahi.” The original word “ahi” means brother in Arabic. The same word appears as “aki” in Diwan Lughat-al Turk, which is one of the original sources of the Turkish language. The dictionary meanings of the word are “generous,” “openhanded,” and “helpful.” The futuwwa understanding played a big part in the organization of the Ahi-Order in Anatolia. The futuwwa, which was seen in every community, was an ideal of valor. After the Seljuks settled in Anatolia, they adopted this ideal, which were enriched by their own concepts of generosity, valor, and heroism. The principles of this organization were written in the “futuwwatname,” which was considered the constitution of the Ahi community, and in the Ahi secerename(s). In order for an Ahi to enter the Ahi organization, he had to be trained by a master and have a skill. The Ahi community had great influence in towns, villages, and frontiers, as well as in cities. They kept city life under control both economically and politically, especially when the state authority was weakened. With the rules they set, the members of the Ahi-Order organization tried to ensure the stability of socioeconomic life. During the time of the Anatolian Seljuk State, well-known sufis, such as Evhaduddin-i Kirmanî, Muhyiddin İbnü’l-Arabî, and Sheikh Nasuriddin Mahmud el Hoyî, came to Anatolia from Baghdad. Ahi Evran, the sage of tanners stayed in the capital city of Konya for a while. Then, he settled in Kayseri, which was a trade center at that time. There, he married a lady named Fatma (Bacı) Hatun, daughter of his teacher Sheikh Evhaduddin-i Kirmanî. Later, he settled in Kırsehir, an important Turkish city. There, he established an Ahi zawiya and made it a center of Akhism. Ahi Evran visited many cities and towns in Anatolia. He stayed for a while in some of the places he visited. He united Turkish tradesmen, craftsmen, and merchants around the principles of morality, generosity, and hospitality. Ahi Evran stayed for 14 years in Kırsehir, and he died there in 1261 at the age of 93. The Ahi-Order organization continued to be organized all over Anatolia during the period of the Beyliks who came to the fore after the Seljuk state. This organization also played an active role in the establishment of the Ottoman Empire. During the foundation of the Ottoman Empire, Osman Ghazi, the founder of the Empire, had his father-in-law Sheikh Edebali, the leaders of the Ahi community, and tribal chieftains gathered around him. Osman Ghazi, Orhan Ghazi, Alaeddin Pasha, Murat I, also Sheikh Mahmud Ghazi, Ali Hasan, son of Ahi Semseddin, and Kara Halil from Cendere (Candarli), had all put on a special belt, named “sed” during a master ceremony of the Ahi-Order and thus became members of the Ahi-Order organization. The leaders stated in the foregoing text had benefited from the Ahi community’s military power in conquests. The famous traveler Ibn-i Battuta from Tangiers gave first and important information about the Ahi-Order organization in his “seyahatname” (travel book), indicating the serious presence of this order in Anatolia. Evliya Celebi also mentioned in his “seyahatname” about the personality of Ahi Evran, the professional ethics of the Ahi community, their workplaces, and their daily lives too. A young person’s professional life in the Ahi-Order organization begins as an assistant (yamak) at the first stage. This period starts with bringing children, who are not younger than 10 years old, to a master by their parents in order for them to be trained to learn an art. In addition to their vocational trainings in lodges, the assistants were given religious, social, and moral knowledge for the purpose of educating them to become well-behaving, good persons. Those who had spent 2 years at the lodges free of charge were promoted to the apprenticeship (çırak) with a special ceremony. The apprenticeship period usually lasted 1001 days. After completing this period, and having been trained by his foreman and master, the apprentice had to take an exam. If he succeeded in the exam, he would be promoted to a higher stage and became a foreman. To be a master, a foreman had to successfully complete all of his necessary training, which took 3 years for all professions, and then, he had to participate in a ceremony that included an exam as well. The foreman brought all the handicraft works he had prepared and presented them to the council of masters headed by the representative of the Head of Ahi-Order. If the works of the young foreman were appreciated by these masters, then he was promoted to the level of mastership. At the end of the ceremony, the master who trained the foreman tied the mastership loincloth (sed) to the foreman with his own hands. The ceremony was called as “Sed Kusatma,” and it ended with the new master’s kissing the hands of those present at ceremony and receiving their prayers. The Ahi-Order organization turned into a guild beginning from the 16th century. Then, it continued its activities as “gedik.” Later, it lost its authority over the tradesmen and the public, ending up with no effect at the beginning of the 20th century. 

In this study, the structuring of the Ahi-Order organization in Anatolia will be described. In addition, Ahi Evran, the founder of the organization and the sage of tanners, the roles of the Ahi community during the establishment of the Ottoman state, the loss of their functions afterward, and the formation of the tradesmen and craftsmen guilds in the Republican period in Turkey are expounded in this study. Last, research about the Ahi culture from the 1950s until this day will also find mention.


PDF View

References

  • Aksel, M. (1976, Eylül). Eski İstanbul: İstanbul Dükkânlarının Tabelâ ve İlânları. Türk Folklor Araştırmaları, 17(326), 7765-7767. google scholar
  • Arslan, M. S. (1978, Nisan). Ahilik. Türk Folklor Araştırmaları, 18(345), 8281-8282. google scholar
  • Arslanoğlu, İ. (1986, Mayıs). Ahilikte Eğitim ve Meslekî Kontrol. Millî Eğitim ve Kültür, 8(38-39), 12. google scholar
  • Âşık Paşazade (2003). Osmanoğulları’nın Tarihi (K. Yavuz ve M. A. Y. Saraç, Haz.). İstanbul: K Kitaplığı. google scholar
  • Bayram, M. (1978, Eylül). Ahi Evren Kimdir? (Gerçek Şahsiyeti ve Eserleri). Türk Kültürü, XVI (191), (23), 663-666. google scholar
  • Bayram, M. (1981, Ekim). Anadolu Selçukluları Devrinde Anadolu Bacıları (Baciyan-ı Rûm) Örgütünün Kurucusu Fatma Bacı Kimdir?. Belleten, XLV/2(180), 460-461. google scholar
  • Bayram, M. (1987). Baciyan-ı Rum (Anadolu Selçukluları Zamanında Genç Kızlar Teşkilatı). Konya: Gümüş Matbaası. google scholar
  • Bayram, M. (1983). Sadru’d-dîn Konevî ile Ahi Evren Şeyh Nasiru’dîn Mahmud’un Mektuplaşması. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 2, 57. google scholar
  • Bayram, M. (2003). Ahiliğin Selçuklulardan Osmanlılara İntikali. Osmanlı Öncesi ile Osmanlı ve Cumhuriyet Dönemlerinde Esnaf ve Ekonomi Semineri, 9-10 Mayıs 2002 Bildiriler 1 içinde (s. 93-104). İstanbul: “Globus” Dünya Basımevi. google scholar
  • Bayram, M. (2014). Ahilik. Ahilik Ansiklopedisi. I. Y. Küçükdağ v.d. (Ed.). Ankara: T.C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı. google scholar
  • Çağatay, N. (1989). Bir Türk Kurumu Olan Ahilik. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. google scholar
  • Çağatay, N. (1997). Bir Türk Kurumu Olan Ahilik (2.bs.). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. google scholar
  • Çağatay, N. (1990). Ahilik Nedir?. Ankara: Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları. google scholar
  • Debbağoğlu, A. (1974, Ocak). Esnaf Birliklerinin Bünyesi. Fikir ve Sanatta Hareket, IX(97), 18-21. google scholar
  • Debbağoğlu, A. (1974, Nisan). Esnaf Birlikleri. Fikir ve Sanatta Hareket, IX(100), 44. google scholar
  • Demir, G. (1996). Ahilik ve Tüketici Koruma İlişkileri. Ahilik Kültürü Haftası 1995 Yılı İstanbul Paneli. İstanbul: Esnaf ve Sanatkârlar Birliği Yayınları. google scholar
  • Demir, G. (2000). Osmanlı Devleti’nin Kuruluşu ve Ahilik. İstanbul: Ahi Kültürünü Araştırma ve Eğitim Vakfı Yayınları. google scholar
  • Demir, G. (2003). Ahilik ve Demokrasi, İstanbul: Ahi Kültürünü Araştırma Yayınları. google scholar
  • Develioğlu, F. (1995). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat (Eski ve Yeni Harflerle) (12.bs.). (A. S. Güneyçal, Haz.). Ankara: Aydın Kitabevi Yayınları. google scholar
  • Ekinci, Y. (1989). Ahilik ve Meslek Eğitimi. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı. google scholar
  • Ekinci, Y. (1989, Ocak). Ahîlik ve Esnaf Ahlâkı. Türk Yurdu, 9(24), 34, 41-42. google scholar
  • Ergin, O. N. (1995). Mecelle-i Umûr-ı Belediyye. 1. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Daire Başkanlığı Yayınları. google scholar
  • Genç, F. (1978). Sunuş, Refik H. Soykut, Esnaf Kimdir? (2.bs.). Ankara: Avşaroğlu Matbaası. google scholar
  • Göksu, S. (2003). Cumhuriyet Döneminde Esnaf-Sanatkârlar Teşkilâtı ve Ahilik. Osmanlı Öncesi ile Osmanlı ve Cumhuriyet Dönemlerinde Esnaf ve Ekonomi Semineri, 9-10 Mayıs 2002 Bildiriler, 2. İstanbul: “Globus” Dünya Basımevi, 433-452. google scholar
  • Gölpınarlı, A. (t.y.). İslâm ve Türk İllerinde Fütüvvet Teşkilâtı. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası. google scholar
  • Gölpınarlı, A. (1953, Ekim-1954, Temmuz). Burgâzî ve ‘Fütüvvet-nâme’si. İ. Ü. İktisat Fakültesi Mecmuası, 15(1-4), 86. google scholar
  • Gülensoy, T. (2005). Ahi mi? Akı mı?. M. F. Köksal (Haz.), I. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu (12-13 Ekim 2004, Kırşehir) 1 içinde (s. 451-452). Kırşehir: Kırşehir Valiliği ve G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi. google scholar
  • Gülerman, A. ve Taştekil, S. (1993). Ahi Teşkilâtının Türk Toplumunun Sosyal ve Ekonomik Yapısı Üzerindeki Etkileri. Ankara: Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları. google scholar
  • Güllülü, S. (1977). Ahi Birlikleri, İstanbul: Ötüken Yayınevi. google scholar
  • Güllülü, S. (1986). Fütüvvet ve Ahî Ahlâkı Konusunda Bazı Düşünceler. Türk Kültürü ve Ahilik, XXI. Ahilik Bayramı Sempozyumu Tebliğleri 13-15 Eylül 1985, Kırşehir. İstanbul: Ahilik Araştırma ve Kültür Vakfı Yayınları. google scholar
  • Gündüz, A. (2009). Kırşehir’de Vakıflar ve Vakfiyeleri (H. 670-1335/M.1271-1916). Kırşehir: Kırşehir Valiliği. google scholar
  • Günşen, A. (2007). Ahi Evran Adının Anadolu Ağızları ve Coğrafyasında Kazandığı Farklı Anlam ve Şekiller. M. F. Köksal (Haz.), II. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu -Bildiriler- 12 Ekim 2006, Kırşehir. Ankara: Ahi Evran Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi. google scholar
  • Güzel, A. (2005). Ahilik Sisteminde Sanat ve Ticaret Ahlâkına Kısa Bir Bakış. M. F. Köksal (Haz.), I. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu (12-13 Ekim 2004, Kırşehir)1. Kırşehir: Kırşehir Valiliği ve G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi. google scholar
  • Hacıgökmen, M.A. (2007). Ahi Şecere-namelerinin Tarihî Temeli ve Yazılış Sebepleri. M. F. Köksal (Haz.), II. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu -Bildiriler- 12 Ekim 2006, Kırşehir. Ankara: Ahi Evran Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi. google scholar
  • İbrahim İ. (1925-1341). Türkiye’nin Sıhhî, İçtimaî Coğrafyası Kırşehir Vilâyeti. İstanbul: Kâğıtçılık ve Matbaacılık Anonim Şirketi. google scholar
  • İnalcık, H. (2002). Osmanlı Devleti’nin Kuruluşu. Türkler. 9. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları. google scholar
  • Kala, A. (2012). Debbağlıktan Dericiliğe, İstanbul Merkezli Deri Sektörünün Doğuşu ve Gelişimi. İstanbul: Zeytinburnu Belediyesi Kültür Yayınları. google scholar
  • Kaplan, M. (1987). Şeyh Galib’in İnsanlık Anlayışı. Türk Edebiyatı Üzerinde Araştırmalar 2. İstanbul: Dergâh Yayınları. google scholar
  • Karahan, A. (1995, 3 Kasım). Ahilik Üzerine (3), Türkiye Gazetesi, s. 10. google scholar
  • Karahan, A. (1995, 10 Kasım). Ahilik Üzerine (4), Türkiye Gazetesi, s. 10. google scholar
  • Kartal, A. (2011). Kerâmat-ı Ahi Evran Mesnevisi Üzerine Notlar. I. Uluslararası Ahilik Kültürü ve Kırşehir Sempozyumu (15-17 Ekim/October 2008 Kırşehir) Bildiriler II içinde (s. 223-242). Kırşehir: 24. Ahilik Haftası Kutlama Komitesi. google scholar
  • Kazıcı, Z. (1988). Ahilik, TDV İslâm Ansiklopedisi, 1, İstanbul: TDV İslâm Ansiklopedisi Yayınları. google scholar
  • Kılıç, M. E. (t.y.). Selçuklular Döneminde Kırşehir, XIII-XIV. Yüzyıllarda Kırşehir ve Yöresinin Siyasî, Sosyal, Kültürel ve Dinî Tarihi. Kırşehir Valiliği. Ankara: Tasarım Baskı. google scholar
  • Kılıçözlü, Z. (1966, Eylül). Esnaf Loncalarının Pîri: Ahi Evran. Türk Folklor Araştırmaları, 18, 10, (206), 4192. google scholar
  • Kocatürk, S. (1985). Fütüvvet ve Ahilik. XX. Ahilik Bayramı Kongresi Tebliğleri ve Esnaf ve Sanatkârların Sosyo-Ekonomik Meselelerinin Tartışıldığı Panel Tebliğleri(1 Eylül 1984, Kırşehir) (2.bs.). Ankara: Türkiye Esnaf ve Sanatkârlar Konfederasyonu Yayınları. google scholar
  • Kocatürk, S. (1986). Fütüvvet ve Ahilik. Türk Kültürü ve Ahilik, XXI. Ahilik Bayramı Sempozyumu Tebliğleri 13-15 Eylül 1985, Kırşehir. İstanbul: Ahilik Araştırma ve Kültür Vakfı Yayınları. google scholar
  • Kocatürk, S. (1990, Ekim). Ahî Teşkilâtının Geleneği ve Felsefesinin Özü. Millî Kültür, 77, 36. google scholar
  • Koçu, R. E. (2003). Tarihte İstanbul Esnafı (2.bs.). İstanbul: Doğan Kitap. google scholar
  • Köksal, M. F. (2006). Ahi Evran ve Ahilik. Kırşehir: Kırşehir Valiliği. google scholar
  • Köksal, M. F. (2015). Ana Kaynaklarıyla Türk Ahiliği, Ahilik-Fütüvvet Yazıları. İstanbul: Doğu Kütüphanesi. google scholar
  • Köksal, M. F. (2019). Önsöz, Tarsuslu Dâ’î, Manzum Fütüvvetname. M. F. Köksal (Haz.). Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi. google scholar
  • Köprülü, F. (1984). Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar (5.bs.). Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı. google scholar
  • Köprülü, F. (1991). Osmanlı Devleti’nin Kuruluşu (4.bs.). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. google scholar
  • Kurtoğlu, O. (2011). Ahi Şecerenamelerine Göre Ahilik Âdâb ve Uygulamaları. I. Uluslararası Ahilik Kültürü ve Kırşehir Sempozyumu, (15-17 Ekim/October 2008 Kırşehir) Bildiriler II. Kırşehir: 24. Ahilik Haftası Kutlama Komitesi. google scholar
  • Kurtuluş, R. (2014). Esnaf. Y. Küçükdağ v.d. (Ed.). Ahilik Ansiklopedisi, I. Ankara: T. C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, 386-387. google scholar
  • Küçük, H. (1988, Mart-Nisan). Anadolu İnsanının Ruh ve Manasıyla Bütünleşen Ahilik. Kırşehir Esnaf Kuruluşları Bülteni, 7, 3. google scholar
  • Küçükdağ, Y. (2003). Anadolu Selçuklu Devleti’nde Ahî Teşkilâtının Kurulması. Osmanlı Öncesi ile Osmanlı ve Cumhuriyet Dönemlerinde Esnaf ve Ekonomi Semineri, 9-10 Mayıs 2002 Bildiriler içinde (s. 76-86), 1. İstanbul: “Globus” Dünya Basımevi. google scholar
  • Ocak, A. Y. (1978). Zaviyeler (Dinî, Sosyal ve Kültürel Tarih Açısından Bir Deneme). Vakıflar Dergisi, (XII), 260- 266. google scholar
  • Ocak, A. Y. (1996a). Türkiye’de Ahîlik Araştırmalarına Eleştirel Bir Bakış. Türk Sufîliğine Bakışlar. İstanbul: İletişim Yayınları. google scholar
  • Ocak, A. Y. (1996b). Fütüvvet. TDV İslâm Ansiklopedisi. 13. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. google scholar
  • Ocak, A.Y. (1998). Türkiye’de Ahilik Araştırmalarına Eleştirel Bir Bakış. I. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyum Bildirileri (13-15 Ekim 1993, Ankara). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 129-138. google scholar
  • Onay, A. T. (1993). Eski Türk Edebiyatında Mazmunlar ve İzahı (C. Kurnaz, Haz.). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. google scholar
  • Öntuğ, M. M. (2014). Ahi Evran Kitap Yazdı mı?. Y. Küçükdağ v.d. (Ed.). Ahilik Ansiklopedisi. I. Ankara: T. C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı. google scholar
  • Özdamar, M. (1992, 9 Eylül) Fütüvvet Teşkilâtı ve Ahilik Üzerine 2, Türkiye Gazetesi, s. 5. google scholar
  • Özdevecioğlu, M. (1994, Eylül-Ekim). Ahilikten Günümüze İş Ahlâkı Anlayışı. Müstakil İş Adamları Derneği Yayını, Çerçeve, 3(11), 53. google scholar
  • Özkaya, R. (2012). Ahilikten Günümüze Çıraklık Eğitimi. K. Ceylan (Haz.), II. Uluslararası Ahilik Sempozyumu, (19-20 Eylül 2012, Kırşehir), Bildiriler 1, Kırşehir: Ahi Evran Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları. google scholar
  • Ruben, W. (1947). Kırşehir’in Dikkatimizi Çeken San’at Âbideleri (A. İtil, Çev.). Belleten, XI(44). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 603-640. google scholar
  • Seyahatname-i İbn-i Battuta, (1333-1335) ( M. Şerif, Çev.). İstanbul: Matbaa-i Amire. google scholar
  • Seyfeli, M. (2007). Ahi Evran-ı Velî ile İlgili Kırşehir’de Anlatılan Efsane ve Menkabeler. M. F. Köksal (Haz.), II. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu -Bildiriler- 12 Ekim 2006, Kırşehir. Ankara: Ahi Evran Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi Yayınları. google scholar
  • Sıtkı. (2004). Gedikler (K. A. Gıynaş, Haz.). Kırşehir: Gazi Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi Yayınları. google scholar
  • Soykut, R. H. (1970, Ekim-Aralık). Kooperatif Ortaklıkları ve Ahilik. T.C. Ziraat Bankası Kooperatifçilik Dergisi, 7(27), 20. google scholar
  • Soykut, R. H. (1980). İnsanlık Bilimi Ahilik. Ankara. google scholar
  • Şahin, İ. (1985a). Ahi Evrân Vakfiyesi ve Vakıflarına Dair, Türklük Araştırmaları Dergisi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi, 1984, (1), 325. google scholar
  • Şahin, İ. (1985b). Ahi Evran Vakfiyesi ve Vakıflarına Dair. Türklük Araştırmaları Dergisi, (1). İstanbul: (1984’ten ayrı basım), 328. google scholar
  • Şahin, İ. (1988). Ahî Evran. TDV İslâm Ansiklopedisi. 1. İstanbul: 529-530. google scholar
  • Şinasi İ. (1928, 15 Nisan). Ahiler ve Teşkilâtları 4, Irmak Mecmuası, 1(5), 3. google scholar
  • Şapolyo, E. B. (1964). Mezhepler ve Tarikatlar Tarihi. İstanbul: Türkiye Basımevi. google scholar
  • Şeker, M. (1993). İbn Battuta’ya Göre Anadolu’nun Sosyal-Kültürel ve İktisadî Hayatı ile Ahîlik. Ankara: Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları. google scholar
  • Tabakloğlu, A. (2007). Ahiliğin Türk Esnaf Ahlâkına Tesirleri. M. F. Köksal (Haz.), II. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu -Bildiriler- 12 Ekim 2006, Kırşehir içinde (s. 411-443). Ankara: Ahi Evran Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi Yayınları. google scholar
  • Tarım, C. H. (1938). Kırşehir Tarihi Üzerinde Araştırmalar I. Kırşehir: Kırşehir Vilâyet Matbaası. google scholar
  • Tarım, C.H. (1948). Tarihte Kırşehri-Gülşehri ve Babailer-Ahiler-Bektaşiler (3.bs.). İstanbul: Yeniçağ Matbaası. google scholar
  • Tarım, C. H. (1953, 7 Şubat). Ahileri Dair, Yeni Kırşehir, 1, 4. google scholar
  • Taşdelen, H. M. (1990). Geçmişten Günümüze Esnaf Teşkilâtları ve Elazığ Sanayi Sitesi’nde Usta-Çırak İlişkileri Üzerine Bir Saha Araştırması. Fırat Üniversitesi Dergisi (Sosyal Bilimler), 4(1), 237. google scholar
  • Tezcan, M. (1991, Ekim). Ahilikte Gençlik ve Eğitimi. Millî Kültür, 89, 29. google scholar
  • Tökel, D. A. (2005). İbn-i Battuta Seyahatnamesi ve Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nin İstanbul Bölümüne Göre Ahiler ve Ahilik. M. F. Köksal (Haz.), I. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu (12-13 Ekim 2004, Kırşehir 2 içinde (s.885-897). Kırşehir: Kırşehir Valiliği ve G. Ü. Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi. google scholar
  • Tökel, D. A. (2007). İbn-i Battuta Seyahatnamesi ve Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nin İstanbul Bölümüne Göre Ahiler ve Ahilik. M. F. Köksal (Haz.), II. Ahi Evran-ı Velî ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu -Bildiriler- 12 Ekim 2006, Kırşehir. Ankara: Ahi Evran Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi. google scholar
  • Türkay, C. (1969, Mart). Osmanlı İmparatorluğunda Esnaf Disiplinini Gösteren Belge. Belgelerle Türk Tarihi Dergisi, 18, 75. google scholar
  • Türkdoğan, O. (1991, Aralık). Ahiliğin Sosyal Felsefesi. Türk Dünyası Tarih Dergisi, 20-23. google scholar
  • Uslu, M. (1982, Mart). Ahî Birlikleri ve Loncalar. Millî Eğitim ve Kültür, 4(14), 32- 43. google scholar
  • Ülgen, E. (2019, 6 Şubat). Kırşehir’e ve Ahilik Kültürüne Adanan Bir Ömür, Ahi Baba Mustafa Karagülü google scholar
  • I, Kırşehir Çiğdem Gazetesi, 42, (9099), s. 3. google scholar
  • Ülgen, E. (2019, 7 Şubat). Kırşehir’e ve Ahilik Kültürüne Adanan Bir Ömür, Ahi Baba Mustafa Karagülü II, Kırşehir Çiğdem Gazetesi, 42, (9100), s. 3. google scholar
  • Yaman, A. (1974, 1 Nisan). Osmanlı Toplumu’nda Ticaret ve Zanaatin Organizasyonu. İlim, Kültür ve Sanatta Gerçek, 2(6), 39-40. google scholar
  • Akdağ, Ö. ve Kurtuluş, M. (Ed.). (2016). Ahilik ve Meslek Ahlâkı. Konya: KTO Karatay Üniversitesi Yayınları. google scholar
  • Türk Ansiklopedisi. (1968). Ahiler. 1. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı. google scholar
  • Türkçe Sözlük. (1988). Ahi. 1. Ankara: Türk Dil Kurumu. google scholar
  • Küçükdağ, Y. v.d. (Ed.). (2014). Ahilik Haftası Kutlamaları Yönetmeliği. Ahilik Ansiklopedisi, I. Ankara: T. C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, 226. google scholar
  • Küçükdağ, Y. v.d. (Ed.). (2014). Esnaf ve Sanatkârlar Genel Müdürlüğü. Ahilik Ansiklopedisi, I. Ankara: T. C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, 397. google scholar
  • Türkçe Sözlük. (2005). Fütüvvet (10.bs.). Ankara: Türk Dil Kurumu. google scholar
  • Genelge, 2021/4. T.C. Resmî Gazete. (31401, 20 Şubat 2021). google scholar

Citations

Copy and paste a formatted citation or use one of the options to export in your chosen format


EXPORT



APA

Ülgen, E. (2021). Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present. Journal of Turkish Language and Literature, 61(1), 447-469. https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274


AMA

Ülgen E. Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present. Journal of Turkish Language and Literature. 2021;61(1):447-469. https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274


ABNT

Ülgen, E. Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present. Journal of Turkish Language and Literature, [Publisher Location], v. 61, n. 1, p. 447-469, 2021.


Chicago: Author-Date Style

Ülgen, Erol,. 2021. “Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present.” Journal of Turkish Language and Literature 61, no. 1: 447-469. https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274


Chicago: Humanities Style

Ülgen, Erol,. Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present.” Journal of Turkish Language and Literature 61, no. 1 (Dec. 2021): 447-469. https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274


Harvard: Australian Style

Ülgen, E 2021, 'Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present', Journal of Turkish Language and Literature, vol. 61, no. 1, pp. 447-469, viewed 9 Dec. 2021, https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274


Harvard: Author-Date Style

Ülgen, E. (2021) ‘Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present’, Journal of Turkish Language and Literature, 61(1), pp. 447-469. https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274 (9 Dec. 2021).


MLA

Ülgen, Erol,. Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present.” Journal of Turkish Language and Literature, vol. 61, no. 1, 2021, pp. 447-469. [Database Container], https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274


Vancouver

Ülgen E. Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present. Journal of Turkish Language and Literature [Internet]. 9 Dec. 2021 [cited 9 Dec. 2021];61(1):447-469. Available from: https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274 doi: 10.26650/TUDED2021-905274


ISNAD

Ülgen, Erol. Ahi Evran, the Sage of Tradesmen and Craftsmen and the Ahi-Order From Past to Present”. Journal of Turkish Language and Literature 61/1 (Dec. 2021): 447-469. https://doi.org/10.26650/TUDED2021-905274



TIMELINE


Submitted29.03.2021
Accepted23.05.2021
Published Online29.06.2021

LICENCE


Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)

This license lets others remix, tweak, and build upon your work non-commercially, and although their new works must also acknowledge you and be non-commercial, they don’t have to license their derivative works on the same terms.


SHARE




Istanbul University Press aims to contribute to the dissemination of ever growing scientific knowledge through publication of high quality scientific journals and books in accordance with the international publishing standards and ethics. Istanbul University Press follows an open access, non-commercial, scholarly publishing.