Araştırma Makalesi


DOI :10.26650/di.2021.32.986992   IUP :10.26650/di.2021.32.986992    Tam Metin (PDF)

Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar

Göker İnan

Bu makalede Yunus Emre hakkındaki temel bilgi kaynaklarından olan Osmanlı sahasında kaleme alınmış kronikler ve biyografik eserler taranmış ve şaire dair kayıtlar incelenerek değerlendirmeler yapılmıştır. Yapılan karşılaştırmalar neticesinde Yunus Emre hakkında en sağlıklı bilgileri içermesi gerektiğini düşündüğümüz Osmanlı kroniklerinin bu konuda yetersiz kaldıkları ortaya çıkmıştır. Zira söz konusu eserlerdeki malumatın genellikle Taşköprîzâde’nin eş-Şekâiku’nNu’mâniyye’sine dayanan, kısa ve birbirini tekrar eden ifadeler olduğu görülmüştür. Biyografik kaynaklarda ise verilen bilgilerin tarih kitaplarına nazaran çeşitlendiği tespit edilmiştir. Bu konuda eserin mahiyeti, yazıldığı dönem, kullanılan kaynaklar ve yazarının özellikleri etkili olmaktadır. Bununla birlikte hem tarih kitaplarında hem de biyografik eserlerde Yunus Emre’nin başka bir Yunus’la karıştırıldığı anlaşılmaktadır. Şairin vefat zamanına yer verilmiş olan kaynaklarda kaydedilen yılın genellikle 843 (1439-40) olduğu görülmektedir. Belirtilen sene civarlarında vefat ettiği bilgisi bulunan Âşık Yunus adlı bir mutasavvıf şair vardır. Emir Sultan’ın müntesiplerinden veya muhiplerinden olan bu zat, Yunus Emre’ye ait olarak bilinen “Sordum sarı çiçeğe”, “Şol cennetin ırmakları” gibi meşhur ilahilerin de gerçek sahibidir. Makalede incelenmiş olan kaynaklardaki bilgiler genel olarak değerlendirildiğinde Yunus Emre’yle karıştırılan kişinin Âşık Yunus olduğu anlaşılmaktadır

Anahtar Kelimeler: Yunus EmrekroniklerbiyografiÂşık Yunus
DOI :10.26650/di.2021.32.986992   IUP :10.26650/di.2021.32.986992    Tam Metin (PDF)

Records on Yunus Emre in the Ottoman Chronicles and Biographical Sources

Göker İnan

In this paper, Ottoman chronicles and biographical works, which are the main sources of information about Yunus Emre, are examined and evaluated. It is revealed that the chronicles, which are supposed to contain accurate information about Yunus Emre, do not actually do so. It is found that the information in the chronicles and biographical works are generally short and repetitive expressions based on Taşköprizâde’s work called al-Şakaik al-Numaniya. It is determined that the information in the biographical sources is diversified when compared with the history books. Therefore, the content of the work, the era it was composed in, the sources, and the characteristics of the author are important factors. However, it is understood that Yunus Emre has been confused with another Yunus in both history books and biographical works. It is seen that the recorded poet’s death in the sources is Hijri 843 (1439–40). There was a Sufi poet as well, namely Âşık Yunus, who is well-known and who died around the same time. He was one of Emir Sultan’s disciples, and he was also the real composer of some famous verses, such as “I asked the yellow flower” and “The rivers of that paradise,” which are said to belong to Yunus Emre. Thus, it is concluded that this person is confused with Yunus Emre.


GENİŞLETİLMİŞ ÖZET


Yunus Emre is one of the most remarkable names in the history of Anatolia’s culture, literature, and mysticism. However, there is scant accurate information about his life in the written sources of his period. This dearth of information has popularized the idea that he was not a famous person at the time. The Hungarian youth, Georgius, who was captured by the Ottomans during the reign of Sultan Murad II, and lived in captivity for 20 years between 1438 and 1458, met many Sufis in Anatolia and participated in their religious rites while visiting Ottoman cities. He also met the name of Yunus Emre on one of these visits and listened to one of his chants, which led him to add two of Yunus Emre’s poems to his book, which he published after escaping from captivity and returning to Europe. This work, published in 1480 as Tractatus de Moribus, Condictionibus et Nequicia Turcorum, (Treatise on the customs, habits and perversity of the Turks) is one of the oldest records of Yunus Emre found in contemporary times.In the light of the data provided by current research, it is estimated that Yunus Emre lived in the last period of the Anatolian Seljuks and the beginning of the principalities period. The recorded year of death is 1320. Therefore, according to Ottoman sources, where the first information about Yunus Emre is given, the period in which the poet lived is different.

This article aims to contribute to the research about Yunus Emre, by examining the chronicles and biographical sources of the Ottoman era. Firstly, historical sources are mentioned, and information are given under separate headings by following a chronological order for the mentions about Yunus Emre. These are: Tawarikh-i Âl-i Osmân of Âşıkpaşazâde, Tarikh-i Nişâncı of Ramazanzâde Mehmed Çelebi, Tâc alTawarikh of Hoca Sâdeddin Efendi, Künh al-Ahkbar of Mustafa Âlî’s, Mir’ât al-Kâinât of Nişancızâde Mehmed Efendi, and Silk al-Le’âl-i Âl-i Osmân of Ahmed Hasîb Efendi. Almost in all Ottoman chronicles where Yunus Emre’s name is mentioned, Tapduk Emre, the poet’s master and Yunus Emre are both mentioned. Both names are recorded among the Sufis of Bayezid I (1389–1403) period. It is seen that historians used Taşköprizâde’s work, al-Shakaik al-Numaniya, since it is the main source for most of the Ottoman historians about Sufis. Among Ottoman historians, Âşıkpaşazâde is the first person to mention Yunus Emre. However, since Taşköprizâde died when he was just a few years old, there is no possibility that he used Shakaik. So, among historians who mentioned Yunus Emre, only Âşıkpaşazâde mentioned him among the awliyas of the Murad I’s period (1362–1389), without going into much detail. Gelibolulu Âlî and Ahmed Hasîb mentioned Taşköprizade as Yunus Emre’s sheikh during the reign of Bayezid I, and also earlier, during the reign of Orhan Gazi (1324–1362). The reason for this is that Âlî’s and Hasîb’s sources are more diverse than other names, because the legend of Haci Bektash-i Veli and Tapduk Emre, which they narrated in the section about Haci Bektash, is based on the Walayatnâmah. 

Biographical sources are discussed after the above-mentioned six chronicles. The works of people who lived most of their lives in the Ottoman period and died in the first years of the Republic are also included in this section. There are literary works such as biographies and books written about the death dates of people among the examined sources. It is observed that the information in biographical sources is more diverse than in the chronicles. In this regard, the characteristics of the author, the content of the work, the period in which it was written, and the sources used are effective. The information given in history books has always been very limited since there is no exception apart from Hasîb, who is the only one who extracted the information from Shakaik. However, what is common and clear, both in the chronicles and in the biographical sources, is that the authors who gave information about Yunus Emre in the Ottoman period confused another person with him. These works record Yunus Emre’s death date as Hijri 843 (1439–40), however, a Sufi poet named Âşık Yunus, who is thought to be a disciple of Emir Sultan, died around 1439–40 or sometime later. It is understood that this person, who was mixed up with Yunus Emre in some works, was Âşık Yunus. In addition, the real owner of the verses that are known to belong to Yunus Emre, such as “I asked the yellow flower” and “Sol heaven’s rivers,” are actually Âşık Yunus’ works.

When all these factors have been evaluated, it is understood that the person confused with Yunus Emre is actually Âşık Yunus. Bursalı Mehmed Tâhir, one of the biographers, and Hüseyin Vassâf, who seems to have benefited from Mehmed Tahir, realized that the year 1439–40 was too late for Yunus Emre’s death and made evaluations. However, they also fail to notice that the poet was confused with Âşık Yunus. As a result of the dearth of data about Yunus Emre in the works written during his lifetime, data about Âşık Yunus was attributed to him in the sources written in later periods. In addition, various claims have been put forward about Yunus Emre’s hometown, personality, and grave, as is the case with every person to whom the public attaches a superior value. In the meantime, of course, the rumors produced by the oral culture of the time was developed and spread further. The information seen in the chronicles and biographical sources written in the Ottoman period, where we obtained the first data about the poet, maintained the effects of this situation. 


PDF Görünüm

Referanslar

  • Ahmed Hasîb Efendi. Silkü’l-Le’âl-i Âl-i Osmân, Manzum Osmanlı Tarihi (1299-1481), I-II, haz. Göker İnan. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2021. google scholar
  • Âşık Çelebi. Meşâ‘irü’ş-Şu‘ârâ, haz. Filiç Kılıç. İstanbul: İstanbul Enstitüsü Araştırmaları Yayınları, 2010. google scholar
  • Âşıkpaşazâde. Tevârîh-i Âl-i Osmân (Osmanoğulları’nın Tarihi), haz. Kemal Yavuz - Yekta Saraç. İstanbul: K Kitaplığı, 2003. google scholar
  • Baştürk, Sadettin. “Telhîsü’l-Berku’l-Yemânî/Ahbârü’l-Yemânî (Tahlil ve Metin)” Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, 2010. google scholar
  • Beydilli, Kemal. “Âşıkpaşazâde Derviş Ahmed Âşıkî’ya Dair Biyografik Katkılar”, Tarih Dergisi, 71 (2020), 161-180. google scholar
  • Bursalı Mehmed Tâhir. Aydın Vilâyetine Mensûb Meşâyih, Ulemâ, Şuarâ, Müverrihîn ve Etibbânın Terâcim-i Ahvâli, haz. M. Akif Erdoğdu. Aydın: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, 1994. google scholar
  • Bursalı Mehmed Tâhir. Osmanlı Müellifleri, I-III, haz. M. A. Yekta Saraç. Ankara: TÜBA Yayınları, 2016. google scholar
  • Bursevî, İsmail Hakkı. Ferahu’r-Rûh Muhammediye Şerhi, I-X, haz. Mustafa Utku. İstanbul: Uludağ Yayınları, 2000. google scholar
  • Bursevî, İsmail Hakkı. Kitâbü’n-Netîce, haz. Ali Namlı. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2019. google scholar
  • Erzi, Adnan Sadık. “Türkiye Kütüphanelerinden Notlar ve Vesikalar I: Yûnus Emre’nin Hayatı Hakkında Bir Vesika, I.”, TTK Belleten, 14/53 (1950): 85-105. google scholar
  • Erzi, H. Adnan. “Yunus ve Tabduk Emre Hakkında”, Ülkü: Halkevleri Mecmuası, 14/83 (1940): 455-457. google scholar
  • Eyice, Semavi. “Hüseyin Ayvansarâyî”, DİA. 18: 528-530. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1998. google scholar
  • Gazzizâde Abdüllatîf Efendi. Hulâsatü’l-Vefeyât, İstanbul: Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, Esad Efendi 2257. google scholar
  • Gelibolulu Mustafa Âlî. Künhü’l-Ahbâr, haz. Ali Çavuşoğlu. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2019. google scholar
  • Gibb, E. J. Wilkinson. Osmanlı Şiir Tarihi I-III, çev. Ali Çavuşoğlu. Ankara: Akçağ Yayınları, 1999. Gökyay, Orhan Şaik. “Kâtib Çelebi”, DİA, 25: 36-40. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2002. google scholar
  • Gölpınarlı, Abdülbâki. Yunus Emre ve Tasavvuf. İstanbul: Remzi Kitabevi, 1961. google scholar
  • Habîbî Ahmed bin Dervîş. ed-Devhatü’l-İrfâniyye fî Ravzati Ulemâ’i’l-Osmâniyye, haz. Ramazan Ekinci. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2021. google scholar
  • Hoca Sadedin Efendi. Tâcü’t-Tevârîh, I-II, İstanbul: Tabhâne-i Âmire, 1279. google scholar
  • Hüseyin Ayvansarâyî. Mecmûa-i Tevârih, haz. Fahri Ç. Derin-Vâhid Çabuk. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, 1985. google scholar
  • Hüseyin Ayvansarâyî. Vefeyât-ı Ayvansarâyî, haz. Ramazan Ekinci. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü, 2017. google scholar
  • İbrahim Hâs Halvetî. Tezkiretü’l-Hâs (Erenler Kitabı), haz. Mustafa Tatcı-Musa Yıldız-Yasin Şen. İstanbul: H Yayınları, 2017. google scholar
  • İbrâhim Hâs Halvetî. Tezkiretü’l-Hâs. İstanbul: Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, Hacı Mahmud Efendi 4543. google scholar
  • İnalcık, Halil. “Âşıkpaşâzade Tarihi Nasıl Okunmalı?”, Söğüt’ten İstanbul’a: Osmanlı Devleti’nin Kuruluşu Üzerine Tartışmalar, Ankara: İmge Kitabevi, 2000, 119-145. google scholar
  • İnan, Göker. “Manzum Bir Osmanlı Kroniği Olan Silkü’l- Le’âl-i Âl-i Osmân’ın Kaynakları”, Turkish Academic Research Review (TARR), 6/1 (2021): 308-334. google scholar
  • İpşirli, Mehmet. “Tâcüttevârîh’in Kaynakları Üzerine Bazı Tespitler”, Tarih Dergisi, 71 (2020): 181-196. google scholar
  • Kaçar, Mücahit; İpek, İsmet. “Lâmiî’nin Nefehatü’l-Üns Tercümesine Amasyalı İki Müellif Tarafından Yapılan Özetleme ve Genişletme Çalışmaları”, Uluslararası Amasya Sempozyumu Bildiriler Kitabı, II. Ankara: Kıbrıs Balkanlar Avrasya Türk Edebiyatları Kurumu Yayınları, 2017: 1113-1122. google scholar
  • Karaca, Songül. “Lâmi’î Çelebi, Fütûhu’l-Mücâhidîn Li-Tervîhi Kulûbi’l-Müşâhidîn (Nefehâtü’l-Üns Tercümesi): İnceleme, Tenkitli Metin, Sözlük, Dizin” Doktora Tezi, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, 2019. google scholar
  • Köprülü, Fuad. Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1976. google scholar
  • Köstendilli, Süleyman Şeyhî. Bahrü’l-Velâye. İstanbul: Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, Hacı Mahmud Efendi, 4528. google scholar
  • Kunter, Halim Baki. Yunus Emre Bilgiler Belgeler. Eskişehir: Eskişehir Turizm ve Tanıtma Derneği Yayınları (1966): 43-93. google scholar
  • Macaristanlı György. Türkler: Türklerin Gelenekleri, Görenekleri ve Hinlikleri Üzerine İnceleme, çev. Lale Aslan Özcan. İstanbul: Bilge Kültür Sanat, 2009. google scholar
  • Mecdî Mehmed Efendi. Hadâikü’ş-Şekâ’ik fî Tekmileti’ş-Şekâ’ik, haz. Abdülkadir Özcan. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1989. google scholar
  • Mecmûa-i Eş’âr, Bursa: Bursa İl Halk Kütüphanesi, No. 882. google scholar
  • Mehmed Süreyya. Sicill-i Osmânî, I-V, haz. Nuri Akbayar-Seyit Ali Kahraman. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 1996. google scholar
  • Merçil, Erdoğan. “Anadolu Beylikleri”, DİA. 3: 138-139. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1991. google scholar
  • Muhtesibzâde Mehmed Hâkî. Mecma‘ü’l-Eşrâf, haz. Mehmet Yunus Yazıcı. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2021. google scholar
  • Mustafa Lütfî Efendi. Tuhfetü’l-Asri fî Menâkıbi’l-Mısrî. Bursa: Matbaa-i Emrî, 1309. google scholar
  • Mustafa Tatcı, Yûnus Emre Şerhleri. İstanbul: H Yayınları, 2008. google scholar
  • Nişancızâde Mehmed Efendi. Mir’âtü’l-Kâinât. İstanbul: Millet Yazma Eser Kütüphanesi, Ali Emiri Tarih 536. google scholar
  • Nişancızâde Mehmed Efendi. Mir’âtü’l-Kâinât. İstanbul: Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, Fazıl Ahmed Paşa 1158. google scholar
  • Özcan, Abdülkadir. “eş-Şekâiku’n-Nu‘mâniyye”,DİA. 38: 485-486. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2010. google scholar
  • Özcan, Abdülkadir. “Mecdî, Mehmed”, DİA. 28: 228-229. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2003. google scholar
  • Özcan, Abdülkadir. “Mehmed Süreyyâ”, DİA. 28: 527-529. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2003. google scholar
  • Özcan, Altay Tayfun. “Macaristanlı Georgius’a Göre XV. Yüzyıl Türkiyesi’ndeki Heterodoks Kesim”, Diyalog Interkulturelle Zeitschrift Für Germanistik, 1/2 (2013): 110-120. google scholar
  • Özdemir, Rukiye. “Ramazân-zâde’nin Târîh-i Nişâncı Paşa İsimli Eserinin Tahlil ve Metin Tenkidi” Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi, 2018. google scholar
  • Ramazanzâde Mehmed Çelebi. Târîh-i Nişancı, İstanbul: Matbaa-i Âmire, 1290. google scholar
  • Şahin, Haşim. “Yahşi Fakih”, DİA. 43: 181. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2013. google scholar
  • Şemseddin Sâmî. Kâmûsu’l-A‘lâm. İstanbul: Mihrân Matbaası, 1316. google scholar
  • Şeyh Baba Yûsuf Sivrihisârî. Mevhûb-ı Mahbûb İnceleme-Metin-Sözlük-İndeks, haz. Ahmet Kartal. google scholar
  • Eskişehir: Eskişehir Yunus Emre Kültür, Sanat ve Turizm Vakfı Yayınları, 2000. google scholar
  • Taşköprülüzâde Ahmed Efendi. eş-Şakâ’iku’n-Nu’mâniyye fî Ulemâi’d-Devleti’l-Osmâniyye, haz. Muhammet Hekimoğlu. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2019. google scholar
  • Tatcı, Mustafa. “Yûnus Emre Dîvânı (İnceleme-Metin)” Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, 1990. google scholar
  • Tatcı, Mustafa. Âşık Yunus. İstanbul: H Yayınları, 2008. google scholar
  • Tekin, Talât. “Yunus Emre’nin Gotik Harfleriyle İki Manzumesi”, Erdem: Atatürk Kültür Merkezi Dergisi, III/8 (1987): 367-392. google scholar
  • Tezcan, Semih. “Yunus Emre’nin Adı”, Yunus Emre, ed. Ahmet Yaşar Ocak. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları (2012): 125-142. google scholar
  • Timurtaş, Faruk K. Yunus Emre Dîvanı. İstanbul: Tercüman Yayınları, 1972. google scholar
  • Tuman, Mehmet Nâil. Tuhfe-i Nâilî, I-II, Tıpkıbasım, haz. Cemâl Kurnaz - Mustafa Tatcı. Ankara: Bizim Büro Yayınları, 2001. google scholar
  • Türer, Osman. “Gazzîzâde Abdüllatif Efendi”, DİA. 13: 540. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1996. google scholar
  • Uçman, Abdullah. “Şemseddin Sâmi”, DİA. 38: 519-523. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2010. google scholar
  • Uzun Firdevsî. Manzum Vilâyet-nâme, haz. M. Fatih Köksal. Ankara: Alevilik Araştırmaları Dergisi Yayınları, 2018. google scholar
  • Râkım İbrahim Efendi. Vâkıât-ı Niyâzî-i Mısrî. İstanbul: Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi, İzmir, 790. google scholar
  • Vassâf, Osmânzâde Hüseyin. Sefîne-i Evliyâ, haz. Mehmet Akkuş-Ali Yılmaz. İstanbul: Kitabevi Yayınları, 2006. google scholar
  • Velâyetnâme Hacı Bektâş-ı Velî, haz. Hamiye Duran. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2007. google scholar
  • Yekhlef, Houria. “Kâtip Çelebi’nin Süllemü’l-Vusûl İsimli Eseri Üzerine”, İslami Araştırmalar, 12/2 (1999): 149-158. google scholar
  • Yetim, Fahri. “Yunus Emre’nin Kabri ile İlgili Görüşler Üzerine”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6/1 (2005): 171-185. google scholar
  • Yılmaz, Ali. Köstendilli Süleymân Şeyhî. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1989. google scholar
  • Yunus Emre. Risâletü’n-Nushiyye, haz. Mustafa Tatcı. İstanbul: H Yayınları, 2008. google scholar

Atıflar

Biçimlendirilmiş bir atıfı kopyalayıp yapıştırın veya seçtiğiniz biçimde dışa aktarmak için seçeneklerden birini kullanın


DIŞA AKTAR



APA

İnan, G. (2021). Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar. darulfunun ilahiyat, 32(1), 1-41. https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992


AMA

İnan G. Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar. darulfunun ilahiyat. 2021;32(1):1-41. https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992


ABNT

İnan, G. Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar. darulfunun ilahiyat, [Publisher Location], v. 32, n. 1, p. 1-41, 2021.


Chicago: Author-Date Style

İnan, Göker,. 2021. “Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar.” darulfunun ilahiyat 32, no. 1: 1-41. https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992


Chicago: Humanities Style

İnan, Göker,. Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar.” darulfunun ilahiyat 32, no. 1 (Aug. 2022): 1-41. https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992


Harvard: Australian Style

İnan, G 2021, 'Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar', darulfunun ilahiyat, vol. 32, no. 1, pp. 1-41, viewed 8 Aug. 2022, https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992


Harvard: Author-Date Style

İnan, G. (2021) ‘Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar’, darulfunun ilahiyat, 32(1), pp. 1-41. https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992 (8 Aug. 2022).


MLA

İnan, Göker,. Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar.” darulfunun ilahiyat, vol. 32, no. 1, 2021, pp. 1-41. [Database Container], https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992


Vancouver

İnan G. Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar. darulfunun ilahiyat [Internet]. 8 Aug. 2022 [cited 8 Aug. 2022];32(1):1-41. Available from: https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992 doi: 10.26650/di.2021.32.986992


ISNAD

İnan, Göker. Osmanlı Tarihlerinde ve Biyografi Kaynaklarında Yunus Emre’ye Dair Kayıtlar”. darulfunun ilahiyat 32/1 (Aug. 2022): 1-41. https://doi.org/10.26650/di.2021.32.986992



ZAMAN ÇİZELGESİ


Gönderim25.08.2021
Kabul25.10.2021
Çevrimiçi Yayınlanma29.12.2021

LİSANS


Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)

This license lets others remix, tweak, and build upon your work non-commercially, and although their new works must also acknowledge you and be non-commercial, they don’t have to license their derivative works on the same terms.


PAYLAŞ




İstanbul Üniversitesi Yayınları, uluslararası yayıncılık standartları ve etiğine uygun olarak, yüksek kalitede bilimsel dergi ve kitapların yayınlanmasıyla giderek artan bilimsel bilginin yayılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. İstanbul Üniversitesi Yayınları açık erişimli, ticari olmayan, bilimsel yayıncılığı takip etmektedir.