Araştırma Makalesi


DOI :10.26650/sty.2023.1245699   IUP :10.26650/sty.2023.1245699    Tam Metin (PDF)

Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği

Hatice Adıgüzel

Raimondo D’Aronco geç Osmanlı Dönemi ve modern İtalyan mimarisinin şekillenmesinde önemli katkıları olan bir figürdür. Mimarın gerek Osmanlı Devleti’nde gerekse İtalya’da tasarladığı yapılar pek çok araştırmanın konusu olurken özel yaşam alanları genellikle bu kapsamın dışında kalmıştır. Bu makale onun İstanbul yıllarında, Arnavutköy’de restore edip yaşadığı köşk ve Torino’da kendisi ve ailesi için tasarladığı evin mimari açıdan incelenmesine odaklanmaktadır. Söz konusu özel yaşam alanları “mimarların kendi evleri” kavramının ortaya çıkışı ve gelişimiyle ilişkilendirilerek değerlendirilmiştir. Bu kapsamda yazıda, 19. yüzyıl sonundan 20. yüzyılın ilk yarısına kadar olan süreçte, Batı’dan ve Osmanlı dünyasından örneklerle mimarların kendi evlerini şekillendiren bireysel yaklaşımlara yer verilmiştir. Çağının mimari dönüşümlerine duyarlı bir mimar olarak D’Aronco Torino’da, 1903-1906 arasında inşa edilen, Javelli-D’Aronco olarak anılan evini İngiltere’den, Orta Avrupa kaynaklı mimari eğilimlerden ve Osmanlı topraklarından aldığı ilhamlarla tasarlamıştır. 1900’lerin başından itibaren Arnavutköy’de yaşadığı köşkün de içinde olduğu, Osmanlı konut geleneği bu biçimlenmede önemli bir yer tutmuştur. Mimar İstanbul’daki tasarımlarıyla paralel olarak, Viyana Secession üslubunu bu yapıda da benimsemiştir. İç dekorasyonda ise Art Deco’nun habercisi olan bazı kompozisyonlara yer vermiştir. Bütün bu özellikleriyle mimarın Torino’daki kendi evi onun Doğu ve Batı arasında geçiş yapan üslup araştırmalarının bir sentezini sunmaktadır.

DOI :10.26650/sty.2023.1245699   IUP :10.26650/sty.2023.1245699    Tam Metin (PDF)

Architects’ Own Houses: The Case of Raimondo D’Aronco

Hatice Adıgüzel

Raimondo D’Aronco was a figure who made valuable contributions to shaping the late Ottoman Period and modern Italian architecture. While the buildings this architect designed in both the Ottoman Empire and Italy have been the subject of much research, his own private living spaces have generally been excluded from these studies. This article focuses on the architectural analysis of a mansion in Arnavutköy that D’Aronco restored and lived in during his Istanbul years, as well as the house he designed for himself and his family in Turin. This article evaluates these private living spaces in relation to the emergence and development of the concept of “architects’ own houses”. In this context, the article involves the individual approaches of architects who shaped their own houses, taking examples from the Western world and the Ottoman Empire during the period from the end of the 19th century to the first half of the 20th century. As an architect who was sensitive to the architectural transformations of his age, D’Aronco designed his house in Turin with inspiration from architectural trends originating in England, Central Europe and Ottoman lands; this house was known as Javelli-D’Aronco and was builtbetween 1903-1906. The Ottoman housing tradition includes the mansion in which D’Aronco had lived in Arnavutköy since the early 1900s and also had an important place in his architectural formation. In parallel with his designs in Istanbul, the architect also adopted the Vienna Secession style for this building. He included some compositions in the interior decoration that would be precursors to the Art Deco style. With all these features, the architect’s own house in Turin represented a synthesis of his stylistic research reflecting a transition between East and West.


GENİŞLETİLMİŞ ÖZET


Since the emergence of architecture as a practice, architects have built houses for themselves. However, different from the services they provided to their customers, architects began

designing houses that conveyed their professional identities and that would be a kind of manifesto starting in the second half of the 18th century. Architect houses in the Ottoman Empire with this approach are seen to have started at the beginning of the 20th century. This article focuses on an architectural examination of Raimondo D’Aronco's own houses in Istanbul and Turin, as an architect who made significant contributions to late Ottoman and modern Italian architecture. This article examines D’Aronco’s private living spaces in relation to the emergence and development of the concept of “architects’ own houses”. In this context, the article also includes the individual approaches of architects who’ve designed their own houses, with examples from the Western world and the Ottoman Empire during the period from the end of the 19th century to the first half of the 20th century.

D’Aronco carried out many projects in Istanbul, where he lived between 1893-1909. During this period, he kept close relations with the architectural environment of Europe anddesigned buildings in Italy alongside the projects he prepared in Istanbul. During the years he worked in Istanbul, the architect bought a mansion in Arnavutköy. He restored and renovated this mansion between 1901-1902 and then lived there. The architectural characteristics of this mansion have not survived to the present day but are known through some drawings and old photographs. According to these documents, the mansion was located on a high tract of land with a garden opening in terraces facing the sea. Its floor plan involved an interior-central sofa (hall). The Ottoman housing tradition, including this mansion, had left a strong impact on D’Aronco’s design practice. He also interpreted the forms of Central European, British, and

Ottoman housing culture in the houses he designed for customers from various social classes in Istanbul. He continued this approach with the house he built for himself and his family in

Turin between 1903-1906. The house, which is known as Casa Javelli-D'Aronco (named after the architect’s wife, Rita Javelli-D’Aronco) was designed by the architect himself. However,

because he was living in Istanbul at the time, his friends the engineer Enrico Bonelli and architect Annibale Rigotti carried out the construction. D’Aronco directed the construction of his house by sending project drawings and letters containing sketches to his friends from Istanbul. Various phases of the project can be traced from these drawings, which are currently

preserved in the Turin building projects archive (Archivio Edilizio di Torino) and the D’Aronco archive in Udine (Civici Musei di Udine, Galleria d'Arte Moderna). The letters he wrote from Istanbul to Turin along with these drawings helps one analyze and understand not only the design process of the building, but also the planning decisions of the designer. The architect drew inspiration mainly from English and Central European houses of the period for the floor plan and mass design of his house in Turin. He had also interpreted the sofa in the floor plans, with the bay windows and eaves on the facades referring to the Ottoman house tradition. In the decorations, he mainly adopted the formal language of the Vienna Secession, which can also be seen in many of his buildings in Istanbul. He also included compositions that were precursors to the Art Deco style in its interior decorations. Meanwhile, D’Aronco also used some unique individual expressions in his home, unlike the houses he’d designed for his customers. Through all these characteristics, Casa Javelli-D'Aronco resembles a summary of the final stages of D’Aronco's architectural career and a harbinger of the future, while also representing a self-portrait of the architect, one that reveals his professional and private life.


PDF Görünüm

Referanslar

  • Adıgüzel, Hatice. “19. Yüzyıl Sonu İstanbul’unda Bir “Arka Plan” Mimarı: Annibale Rigotti.” Sanat Tarihi Dergisi 30/1(2021): 623-659. google scholar
  • Adıgüzel, Hatice. “Raimondo D’Aronco’nun İstanbul Art Nouveau Mimarisine Katkıları.” İstanbul Art Nouveau’su, hazırlayan Müjde Dila Gümüş içinde 117-169. İstanbul: Albaraka Kültür Sanat ve Yayıncılık A.Ş., 2023. google scholar
  • Akçan, Esra. “Bruno Taut’un Küresel Adalet ve İklim Adaleti Açısından Önemi. ” İstanbul Günlüğü: 10.11.1936 google scholar
  • 13.12.1938 (Bruno Taut), hazırlayan Bahar Demirhan içinde 49-80. İstanbul: Kırmızı Kedi Yayınevi, 2021. google scholar
  • Akın, Günkut. “Uzak Yankılar: Estetik Hareket ve Osmanlı Dünyası.” Sanat Tarihi Defterleri 18 (2020):1-53. google scholar
  • Aktüre, Zeynep. “Padavra Üslubu (The Shingle Style).” Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi .3: 1417-1418. İstanbul: YEM Yayın, 1997. google scholar
  • Albanese, Roberto.“Raimondo D’Aronco e il Dibattito sulla Figura dell’Architetto-Artista, tra Otto e Novecento a Torino.” Casa Javelli-D'Aronco tra Torino e Costantinopoli, hazırlayan Roberto Albanese içinde 18-51. Torino: Studio Livio, 2007. google scholar
  • Albanese, Roberto. “Dal Bosforo alle rive del Po: progettazione e vicende costruttive di Casa D’Aronco.” Casa Javelli-D’Aronco tra Torino e Costantinopoli, hazırlayan Roberto Albanese içinde 55-95.Torino: Studio Livio, 2007. google scholar
  • Albanese, Roberto. “Casa Javelli-D’Aronco a Torino.” Raimondo D’Aronco: La casa dell’architetto:Idee e progetti per Casa D’Aronco a Torino, hazırlayan Roberto Albanese ve Isabella Reale içinde 11-30. Udine: Gamud, 2007. google scholar
  • Albanese, Roberto. “Casa D’Aronco a Arnavutkoy.” Raimondo D’Aronco: La casa dell’architetto:Idee e progetti per Casa D’Aronco a Torino, hazırlayan Roberto Albanese ve Isabella Reale içinde 31-38. Udine: Gamud, 2007. google scholar
  • Annuaire Oriental du Commerce de L ’industrie, de L ’administration et de la Magistrature. Constantinople: Cervati Freres & Cie, 1896. google scholar
  • Annuaire Oriental du Commerce de L ’industrie, de L ’administration et de la Magistrature. Constantinople: Cervati Freres & Cie, 1898. google scholar
  • Annuaire Oriental du Commerce de L ’industrie, de L ’administration et de la Magistrature. Constantinople: The Annuaire Oriental & Printing Company Limited, 1901. google scholar
  • Annuaire Oriental du Commerce de L ’industrie, de L ’administration et de la Magistrature. Constantinople: The Annuaire Oriental & Printing Company Limited, 1902. google scholar
  • Annuaire Oriental du Commerce de L ’industrie, de L ’administration et de la Magistrature. Constantinople: The Annuaire Oriental & Printing Company Limited, 1903. google scholar
  • Annuaire Oriental du Commerce de L ’industrie, de L ’administration et de la Magistrature. Constantinople: The Annuaire Oriental & Printing Company Limited, 1904. google scholar
  • Annuaire Oriental du Commerce de L ’industrie, de L ’administration et de la Magistrature. Constantinople: The Annuaire Oriental & Printing Company Limited,1909. google scholar
  • Anonim. “Mimar Behçet Ünsal.” ArredamentoDekorasyon 32 (1991): 126-133. google scholar
  • Ardizzola, Paola. “Architectural Practice and Theory: the Case of Bruno Taut’s House in Berlin-Dahlewitz.” Vitruvio-International Journal of Architectural Technology andSustainability 2/1 (2017): 45-56. google scholar
  • Barillari, Diana. Raimondo D’Aronco. Roma-Bari: Editori Laterza,1995. google scholar
  • Barillari, Diana ve Ezio Godoli. İstanbul 1900: Art Nouveau Mimarisi ve İç Mekanları. İstanbul: Yapı Endüstri Merkezi Yayınları, 1997. google scholar
  • Barillari, Diana. “Modern Kozmopolit Mimariler: Raimondo D’Aronco’nun İstanbul’daki Eserleri.” “Osmanlı Mimarı ” D’Aronco 1893-1909İstanbul Projeleri Restorasyonlar, Projeler, Kitaplar içinde. 32-123.İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, 2010. google scholar
  • Batur, Afife, hazırlayan. M. Vedad Tek: Kimliğinin İzinde Bir Mimar. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2003. google scholar
  • Batur, Afife. “Balyan Ailesi.” Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi. 2: 35-41.İstanbul: Kültür Bakanlığı ve Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, 1994. google scholar
  • Batur, Afife. “Vedat Tek Evi.” Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi. 7:372. İstanbul: Kültür Bakanlığı ve Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, 1994. google scholar
  • Batur, Afife. “Mimar Raimondo D’Aronco ve Milli Saraylar’daki Çalışmaları.” Milli SaraylarSanat-Tarih-Mimarlık Dergisi 12 (2014): 139-171. google scholar
  • Baydar, Gülsüm. Osmanlı-TürkMimarlarındaMeslekleşme. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası, 2012. google scholar
  • Berkant, Cenk. “Geç Osmanlı Dönemi’nde Venedik Güzel Sanatlar Akademisi’ne Eğitim Almaya Giden Öğrenciler Üzerine Bir Araştırma.” Sanat Tarihi Dergisi 30/2 (2021):1421-1443. google scholar
  • Bornovalı, Sedat. “İstanbul’daki İtalyanların 150 Yılına Sanat Eserleri ve Belgelerle Tanıklık: Başkonsolosluk Societa’ Operaia Garibaldi Galerisi.” Sanat Tarihi Yıllığı 24 (2015):25-59. google scholar
  • Bossaglia, Rossana. “Raimondo D’Araneo e le linee di tendenza del Liberty italiano.” Atti del Congresso Internazionale di Studi su Raimondo D’Aronco e il suo Tempo (1-3 Haziran 1981), hazırlayan Electa Quargnal içinde 201-211.Udine: Istituto per I’Enciclopedia del Friuli Venezia Giulia, 1982. google scholar
  • Bozdoğan, Sibel. Modernizm ve Ulusun İnşaası: Erken Cumhuriyet Türkiye ’sinde Mimari Kültür. İstanbul: Metis Yayınları, 2020. google scholar
  • Bradbury, Dominic. The Iconic House: ArchitecturalMasterworks Since 1900. London: Thames & Hudson Ltd, 2018. google scholar
  • Can, Cengiz. İstanbul’un Yabancı ve Levanten Mimarları. İstanbul: Arketon, 2020. google scholar
  • Candoni Risoldi, Gina. In Ricordo di Albino Candoni. Tolmezzo: Tipografia Artigiana, 1991. google scholar
  • Cuff, Dana. Architecture: the Story of Practice. Cambridge: MIT Press, 1991. google scholar
  • Çinici, Damla. “Başkent Ankara’nın İnşasında Etkin Bir Mimar: Giulio Mongeri ve Yaşam Öyküsü.” Ankara Araştırmaları Dergisi 3/1(2015): 13-41. google scholar
  • Davies, Colin. A New History of Modern Architecture. London: Laurence King Publishing, 2017. google scholar
  • Di Donato, Marzia.“Bir Mimar ve Kitapları: D’Aronco Kitaplığı’nın Başına Gelenler.” “Osmanlı Mimarı” D’Aronco 1893-1909İstanbul Projeleri Restorasyonlar, Projeler, Kitaplar içinde 124-176.İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, 2010. google scholar
  • Ekrem, Selma. Unveiled: The Autobiography of a Turkish Girl. New York: Ives Weshburn Publishers, 1930. google scholar
  • Eldem, Sedad Hakkı. Boğaziçi Anıları/ Reminiscences of the Bosphorus. İstanbul: Aletaş Alarko Eğitim Tesisleri, 1979. google scholar
  • Eldem, Sedad Hakkı. Boğaziçi Yalıları: Rumeli Yakası/The Yalis of the Bosphorus, European Side. 1. cilt. İstanbul: Vehbi Koç Vakfı, 1993. google scholar
  • Erten, Özlem İnay. Şişli’de Bir Konak ve Mimar Giulio Mongeri/A Mansion in Şişli and Architect Giulio Mongeri. İstanbul: Bozlu Art Project, 2016. google scholar
  • Frank Lloyd Wright Foundation. “Oak Park Home & Studio.” Erişim 23 Ocak 2023. https://franklloydwright. org/site/oak-park-home-studio/ google scholar
  • Freni, Vera ve Carla Varnier. Raimondo D’Aronco L’Opera Completa. Padova: Centro Grafico Editoriale, 1983. google scholar
  • Garuzzo, Valeria. L’Esposizione del 1902 a Torino. Torino: Testo & Immagine, 1999. google scholar
  • Gebhard, David. “A Note on the Chicago Fair of 1893 and Frank Lloyd Wright.” Journal of the Society of Architectural Historians 18/2 (1959): 63-65. google scholar
  • Gümüş, Müjde Dila. “Kemaleddin Bey, Kyriakides, Yenidünya ve Karakaş Kardeşlerin Art Nouveau Eserleri Üzerine Bir Yakin Okuma.” İstanbul Art Nouveau'su, hazırlayan Müjde Dila Gümüş içinde 173-221. İstanbul: Albaraka Kültür Sanat ve Yayıncılık A.Ş., 2023. google scholar
  • Horvat Pintaric, Vera. Vienna 1900: The Architecture of Otto Wagner. London: Studio Editions, 1989. google scholar
  • Kostof, Spiro, hazırlayan. The Architect: Chapters in the History of the Profession. New York: Oxford University Press, 1977. google scholar
  • Kuban, Doğan. “Toplum Açısından Mimarlığın Tarihsel Gelişimi ve Toplumsal Yapı Değişikliklerinin Mimarlığın Evrimine Etkileri.” Mimarlık Semineri (15-18 Aralık 1969), hazırlayan Abdullah Kuran içinde 295-310, 327-333. Ankara: TMMOB Mimarlar Odasi, t.y. google scholar
  • Kuruyazıcı, Hasan. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Bir Mimar: Arif Hikmet Koyunoğlu: Anılar, Yazılar, Mektuplar,Belgeler. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2008. google scholar
  • Kut, Günay ve Edhem Eldem. Rumelihisarı Şehitlik Dergâhı Mezar Taşları. İstanbul:Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi, 2010. google scholar
  • Lahure, Annie. “Belçika, Art Nouveau’nun Başkenti.” Avrupa’dan İstanbul’a Yeni Sanat, 1890-1930/Art Nouveau from Europe to Istanbul, 1890-1930, hazırlayan Yıldız Salman içinde 17-24.İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları, 2005. google scholar
  • Lupo, Giovanni Maria, hazırlayan. GliArchitetti delAccademiaAlbertina: L’insegnamento e laProfessione dell’Architettura fra Ottocento e Novecento. Torino: Umberto Allemandi & C., 1996. google scholar
  • Masini, Lara Vinca. Art Nouveau. London: Thames and Hudson, 1984. google scholar
  • Nicoletti, Manfredi. D’Aronco eL’ArchitetturaLiberty. Roma-Bari: Laterza, 1982. google scholar
  • Nicoletti, Manfredi, Electa Quargnal ve Giorgio Rigotti, hazırlayan. Raimondo D’Aronco: Lettere di un Architetto. Udine: Del Bianco Editore, 1982. google scholar
  • Öztürk, Yüksel. “Mimarların Kendi Evleri.” Yüksek Lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, 2006. google scholar
  • Quargnal, Electa. “Premessa.” Raimondo D’Aronco: Lettere di un Architetto, hazırlayan Manfredi Nicoletti, Electa Quargnal ve Giorgio Rigotti içinde VII-XVI. Udine: Del Bianco Editore, 1982. google scholar
  • Ragon, Michel. Modern Mimarlık ve Şehircilik Tarihi. İstanbul: Kabalcı Yayınevi, 2010. google scholar
  • Rigotti, Giorgiomaria. “Raimondo D’Aronco e Annibale Rigotti.”Atti del CongressoInternazionale di Studi su Raimondo D’Aronco e il suo Tempo (1-3 Giugno 1981), hazırlayan Electa Quargnal içinde 70-92. Udine: Istituto I’Enciclopedia del Friuli Venezia Giulia, 1982. google scholar
  • Roth, Leland M. Mimarlığın Öyküsü. Çeviren Ergün Akça. İstanbul: Kabalcı Yayınevi, 2014. google scholar
  • Sezer, Yavuz. “The Perception of Traditional Ottoman Domestic Architecture as a Category of Historic Heritage and a Source of Inspiration for Architectural Practice (1909-1931).” Yüksek Lisans tezi, Boğaziçi Üniversitesi, 2005. google scholar
  • Tanyeli, Uğur. “Mimarların Kendi Evleri ya da Gecikmiş Aydının Evcilik Oyunu.” Arredamento Mimarlık10 (2001): 68-85. google scholar
  • Tanyeli, Uğur. Mimarlığın Aktörleri Türkiye 1900-2000. İstanbul: Garanti Galeri, 2007. google scholar
  • Tanju, Bülent. “Bir Osmanlı’nın Mimar Olarak Portresi: Vedat Tek.” M. Vedad Tek: Kimliğinin İzinde Bir Mimar, hazırlayan Afife Batur içinde 243-260. İstanbul:Yapı Kredi Yayınları, 2003. google scholar
  • Özkan, Suha ve A. Nihad Vedad Tek. “Mimar M. Vedad Bey Konağı.” ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 5/2 (1979): 157-183. google scholar
  • Tuğlacı, Pars. Osmanlı Mimarlığında Balyan Ailesi’nin Rolü. İstanbul:Yeni Çığır Kitabevi,1993. google scholar
  • Uras, Büke. Balyanlar: Osmanlı Mimarlığı ve Balyan Arşivi. İstanbul: Korpus Kültür ve Sanat Yayıncılık, 2020. google scholar
  • Ünsal, Behçet. “Mimarlığımız 1923-1950.” Mimarlık 2 (1973):19-62. google scholar
  • Webb, Michael. Architects’Houses. London: Thames and Hudson, 2018. google scholar
  • Weston, Richard. The House in the Twentieth Century. London: Laurence King Publishing, 2002. google scholar
  • Yavuz, Yıldırım. Mimar A. Kemalettin: İmparatorluktan Cumhuriyet’e. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası ve Vakıflar Genel Müdürlüğü, 2009. google scholar
  • Archivio Edilizio di Torino, No: 369, 22 Luglio 1903. google scholar
  • Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı, Osmanlı Arşivi (BOA), İrade Taltifat (İ.TAL.),31/19, 12 Rebiulevvel 1311/ 11 Eylül 1309( 23 Eylül 1893). google scholar
  • Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı, Osmanlı Arşivi (BOA), İrade Taltifat (İ.TAL.), 453/10, 15 Cemâziyelâhir 1326/ 1 Temmuz 1324 (14 Temmuz 1908). google scholar
  • İstanbul, Beşiktaş, Arnavutköy, 1291 Ada/1 Parsel’de bulunan Celal Paşa Köşkü’nün İstanbul III Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nde bulunan dosyası. google scholar
  • İstanbul Üniversitesi, Nadir Eserler Kütüphanesi, 90965/9. google scholar

Atıflar

Biçimlendirilmiş bir atıfı kopyalayıp yapıştırın veya seçtiğiniz biçimde dışa aktarmak için seçeneklerden birini kullanın


DIŞA AKTAR



APA

Adıgüzel, H. (2023). Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği. Sanat Tarihi Yıllığı, 0(32), 1-34. https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699


AMA

Adıgüzel H. Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği. Sanat Tarihi Yıllığı. 2023;0(32):1-34. https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699


ABNT

Adıgüzel, H. Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği. Sanat Tarihi Yıllığı, [Publisher Location], v. 0, n. 32, p. 1-34, 2023.


Chicago: Author-Date Style

Adıgüzel, Hatice,. 2023. “Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği.” Sanat Tarihi Yıllığı 0, no. 32: 1-34. https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699


Chicago: Humanities Style

Adıgüzel, Hatice,. Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği.” Sanat Tarihi Yıllığı 0, no. 32 (Feb. 2024): 1-34. https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699


Harvard: Australian Style

Adıgüzel, H 2023, 'Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği', Sanat Tarihi Yıllığı, vol. 0, no. 32, pp. 1-34, viewed 24 Feb. 2024, https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699


Harvard: Author-Date Style

Adıgüzel, H. (2023) ‘Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği’, Sanat Tarihi Yıllığı, 0(32), pp. 1-34. https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699 (24 Feb. 2024).


MLA

Adıgüzel, Hatice,. Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği.” Sanat Tarihi Yıllığı, vol. 0, no. 32, 2023, pp. 1-34. [Database Container], https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699


Vancouver

Adıgüzel H. Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği. Sanat Tarihi Yıllığı [Internet]. 24 Feb. 2024 [cited 24 Feb. 2024];0(32):1-34. Available from: https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699 doi: 10.26650/sty.2023.1245699


ISNAD

Adıgüzel, Hatice. Mimarların Kendi Evleri: Raimondo D’Aronco Örneği”. Sanat Tarihi Yıllığı 0/32 (Feb. 2024): 1-34. https://doi.org/10.26650/sty.2023.1245699



ZAMAN ÇİZELGESİ


Gönderim31.01.2023
Kabul18.05.2023
Çevrimiçi Yayınlanma07.06.2023

LİSANS


Attribution-NonCommercial (CC BY-NC)

This license lets others remix, tweak, and build upon your work non-commercially, and although their new works must also acknowledge you and be non-commercial, they don’t have to license their derivative works on the same terms.


PAYLAŞ




İstanbul Üniversitesi Yayınları, uluslararası yayıncılık standartları ve etiğine uygun olarak, yüksek kalitede bilimsel dergi ve kitapların yayınlanmasıyla giderek artan bilimsel bilginin yayılmasına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. İstanbul Üniversitesi Yayınları açık erişimli, ticari olmayan, bilimsel yayıncılığı takip etmektedir.